Suscríbete

Faro de Vigo

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

Estampas do Hío: unha ollada ao pasado (II)

Un veciño do Igrexario co carro de vacas cargado con madeira diante do Cruceiro, no ano 1960. atopo.gal

Aos membros da Asociación Cultural “A Cepa”.

No Igrexario:

O Cruceiro do Hío aparece en numerosas fotografías antigas: eliximos unha de Damián Arbulo do ano 1909. Nela, afírmase que é obra do Mestre Cerviño. Damos por feito que se refire ao citado escultor Ignacio Cerviño, pois no 1872, ano no que se ergueu o Cruceiro, bautizou a súa filla María Carmen de los Remedios na igrexa parroquial do Hío, verificado polo feito de que existen outros tres documentos que acreditan a súa estadía nesta parroquia entre os anos 1869 e 1872, coincidindo así coa labra deste fermoso Cruceiro.

Unha imaxe do Cruceiro do Hío en 1909.

Unha imaxe do Cruceiro do Hío en 1909. Damián Arbulo

Trala consulta do Arquivo Pacheco non podemos pasar por alto ao citado Cruceiro. Así que amosamos a existencia dun desaparecido panteón que pertenceu ao párroco Juan Manuel Míguez Alonso, quen mandou construír a bóveda central da igrexa parroquial do Hío en 1852 ao mestre de obras Antonio Cerviño, pai do excelso escultor Ignacio Cerviño, que vinte anos despois erguería o famoso Cruceiro do Hío por orden e mandato do mesmo párroco.

O Igrexario, co Cruceiro do Hío e á dereita o panteón, xa desaparecido, do crego Juan Manuel Míguez, R.A.I.G. 1935

O Igrexario, co Cruceiro do Hío e á dereita o panteón, xa desaparecido, do crego Juan Manuel Míguez, R.A.I.G. 1935 Foto Pacheco

De non desaparecer do seu carón o panteón do crego, obra do mesmo “Mestre Cerviño”, hoxe sen lugar a dúbidas, o conxunto monumental aumentaría o seu valor. Tan só se conservan dúas figuras deste mausoleo, A Fe e un fermoso Calvario que se atopan na inmediata Casa Reitoral do Hío. Tamén observamos a antiga situación do esmoleiro, xusto no eixo entre o Cruceiro e a porta principal da igrexa parroquial. O esmoleiro e o dito panteón tamén son atribuídos á habelencia de Ignacio Cerviño.

Fonte da casa reitoral do Hío, en 1911. Vida Gallega

Próxima ao ano 1960 mostramos outra fermosa imaxe onde aparece o Cruceiro do Hío. Nela observamos como un veciño do Hío pousa a carón das vacas xunguidas ao carro cargado de madeira.

No ano 1911, Jaime Solá, xunto con outros camaradas, coa pretensión de investigar o denominado “Forno da Tella” deixou varias imaxes da aldea do Igrexario. Nos eliximos a que representa a preciosa fonte, construída no 1677, da Casa Reitoral do Hío. É curiosa a estampa e non deixa de selo o feito de que os rapaces que se atopan descalzos están a un lado e os nenos calzados están na outra beira. Tamén destacamos a viña de parra que se atopaba no lugar.

A Lontreira. Atando redes na praia de Vilariño no ano 1925. | // FOTO PACHECO

En Vilariño:

A aldea de Vilariño e a súa praia foron escenario na prensa antiga en distintas ocasións da súa beleza. Tal vez a situación desta aldea deu pé a que sexa unha das máis fotografadas no que en décadas atrás se refire. As fotografías que recompilamos da revista “Vida Gallega” son excelentes e reflicten o amor que os autores dalgunhas delas, Damián Arbulo e Jaime Solá, director da revista, sentían polo noso patrimonio.

A aldea de Vilariño en 1909. | // VIDA GALLEGA

No ano 1909 inmortalizouse unha estampa de Vilariño e nela observamos dous hórreos que aínda existen na actualidade. Tamén damos conta das embarcacións da época e dunha praia que semellaba estar moito máis empinada ca na actualidade, sen lugar a dúbidas pola bravura do mar e polos asiduos temporais do noroeste que zorregaban na Ría de Aldán. O mesmo fixo Jaime Pacheco noutra imaxe de Vilariño e seu areal coas atadeiras, incansables compañeiras das tarefas mariñeiras, reparando ou confeccionando as artes de pesca, cun pano de fondo estupendo como son dous hórreos á beira do mar que hoxe seguen no mesmo lugar da Lontreira.

Mariñeiros na praia de Vilariño, 1941. | // GALICIA:O OFICIO DE VIVIR

Unha terceira imaxe de Vilariño recollida do libro “Galicia: O oficio de vivir”, de Gonzalo Allegue, amósanos que nas xentes do Hío existía unha grande tradición mariñeira. A data aproximada desta imaxe xira arredor do ano 1941.

Rematamos esta pequena recompilación agardando que fose do agrado, pois como se acostuma dicir: “Unha imaxe vale máis que mil palabras”.

*Veciño do Hío

Compartir el artículo

stats