03 de junio de 2017
03.06.2017
TRIBUNA LIBRE

Falando de tópicos

03.06.2017 | 03:00

Xa teño dito que odio os días "D" aos que somos tan afeccionados: día da nai, do pai, da muller, do can de palleiro e do queixo da nabiza. Eu sonche de anos de 365, os bisestos 366, e non o de quedarnos tan panchos e felices coa letanía: pasou o día alá foi a romaría. Tampouco che son amigo dos típicos tópicos, iso de que se atopas un galego nunha escaleira, non sabes nunca se está a subir ou se baixa .Os estereotipos e crenzas aceptadas pola xeneralidade son estupideces ao cubo, pero historicamente podemos ás veces atopar algunhas que chaman a atención.

Por exemplo "Finisterre; Finis Terrae"; Galicia, o fin da terra. Para os romanos, Gallaecia e Fisterra quedaban no quinto carallo, e si, certamente enténdese que para eles esta terra nosa fora o fin do mundo. Fillos dos celtas. Cando en plena ebulición do incipiente romanticismo nacionalista se buscan nexos e conexións cos ancestros, os entendidos deron cos "celtas" e foi este o pobo elixido como orixe do noso sermos cultural. A realidade é que temos máis en común cos godos, os suevos, os musulmáns que con aqueles, xa que dominaron o noso territorial ata que no século XII Xelmírez aproveita o filón das peregrinacións xacobeas para construír a nova Gallaecia, o vello reino á sombra de mosteiros e ordes mendicantes e de cabalería.

Os galegos, analfabetos, pobres e parvos. Ata finais do século XII Galicia camiña entre néboas no luscofusco da súa lingua, poesía e romances, rica herdanza común con Portugal, que vai progresivamente afundíndose na penuria, nas pestes do medievo, nas fames causadas polas guerras, nas malas colleitas e no declive das peregrinacións e a man de ferro do poder eclesiástico coa Santa Inquisición á cabeza, o que provoca as emigracións do campesiñado máis desfavorecido os campos de Castela, ano tras ano, á sega do cereal e o trigo, normalmente analfabetos, e da clase labrega máis humilde. Ben os retratou Rosalía nos seus versos."Castellanos de Castela, tratade ben os galegos..."

A emigración como tópico. Non resulta axeitado pensar que a emigración foi o resultado dunha industrialización precaria no noso país, xa que a finais do século XVIII a incipiente industria espraiábase polo territorio ofertando traballo a unha boa parte da poboación, en sectores como a alfareiria, a cantería, a cordelería e curtidoiros, a transformación e salazón de peixe, ou pasta de papel, entre outras. A emigración galega coma tal é unha constante na nosa historia motivada pola presión demográfica, e a pobreza do século XVI, intensificada no XVII cara a Portugal, e posteriormente a América, no século XIX, en moitos casos fuxindo da obriga do servizo militar obrigatorio, os que non podían pagar para liberarse del como facían os fillos dos grandes terratenentes a burguesía e nobreza.

Ás veces as cousas non son tal e como nos contaron e resulta un bo exercicio mental indagar na historia para coñecer quén somos e de ónde viñemos.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

Suscriptor | Opinión

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

LUIS GANCEDO

La anatomía de la tasa de paro

Todavía es diez puntos superior a la del 2007

 
 

Consecuencias de la falta de aparcamiento

El concejal del PSOE de Cangas, Alfredo Iglesias, no llegó al minuto...

 
 

Alea jacta est, Roma!

YO ROMA, ROMA MÚSICA. Anoche estuve escuchando a la tuna en la Plaza Mayor de Salamanca, pero...

 
 

DANIEL CAPÓ

9 de agosto de 1942

Una regla universal nos dice que, casi en cualquier ámbito, las personas excepcionales son...

 
 

EUGENIO FUENTES

Tácticas nuevas para viejas redes

Los atentados por atropello o apuñalamiento no se inventaron en Niza...

 
 

J.M.EGUILETA*

As pontes sobre o río Miño

A historia dun territorio ten moito que ver coa das súas pontes. Iso lle contaba ao equipo da...

 
 
Enlaces recomendados: Premios Cine