ao pé do farelo

Sentimentos de Cristal (II)

22.04.2014 | 02:35
Sentimentos de Cristal (II)

Lin hai pouco nun artigo unha referencia a unha entrevista ao economista John Kenneth Galbraith, na que nos contaba que en certa ocasión lle preguntaron que era peor, a inflación ou a deflación. A resposta do profesor foi clara: A primeira empobrécenos e a segunda arruínanos.

Se os prezos ruben, a nosa capacidade de aforro esvaécese, a moeda deprézase, ten menos valor, e o país perde capacidade competitiva. O resultado final é fácil de entender: Inflación, estancamento económico e desemprego. Pola outra banda, a deflación aínda pode chegar a ser máis dramática. Cando os prezos baixan de forma considerable e persistente, os ingresos das empresas diminúen, o consumo derrúbase, o déficit público desbórdase no intento de insuflar estímulos na economía, as empresas para manter a súa viabilidade recorren ao máis doado, despedimentos, aínda máis cando dende os poderes públicos se lles da carta branca. A conclusión final é contundente: Unha montaña colosal de parados, xente e máis xente arruinada, fame, miseria inxustiza social, cada vez máis grande a brecha entre ricos e pobres.

As medidas adoptadas pola CEE para o noso país e, por extensión, o sur do Continente, non deixan lugar a dúbida, ou pobres ou arruinados. Esta tremenda realidade, esta dramática e cruel disxuntiva non tería consecuencias tan desastrosas se non estivesemos a falar da vida de miles de persoas; nenos, vellos, mulleres, enfermos, desvalidos, etc. Os máis desfavorecidos e necesitados da nosa sociedade, a do benestar. E, en lugar de axudalos, o que facemos é esquecernos deles e mirar para outro lado.

O último informe económico desta mesma Comunidade resulta demoledor. Somos o segundo país da Unión Europea en pobreza "infantil". O terceiro en índices de desigualdade social, tan so nos gañan Bulgaria e Letonia, patética medalla de bronce. O número de persoas ao límite, na fronteira do que se considera "exclusión social", aproxímase aos doce millóns, catro millóns máis dos nosos veciños, amigos e coñecidos que pululan enfebrecidos polas rúas das nosas vilas, dende a ultima estatística no ano 2007.

para que falar da cara máis amarga deste futuro negro que nos agarda agachado á volta da esquina, grazas ás medidas de recortes nas prestacións sociais, nas axudas e asistencia aos que o precisan con urxencia. Segundo Caritas-Foessa, a fame xa é una realidade en moitos dos fogares do país, nos que non entra ningún ingreso dende hai tempo e as cifras dos necesitados duplicáronse en tan so catro anos.

Ante esta realidade incuestionable, as fotos da miseria que estamos a ver día a día nos ollos destes invisibles, que cada vez abundan máis e máis, nas esquinas das rúas, nas portas dos supermercados, en calquera recanto; o carteliño de cartón no chan e o fracaso e a desvergoña dos que pasamos diante deles sen poder facer nada, senón botarlles unas moedas, estase a converter na normalidade do día, en tanto que os portais, as pontes, os túneles do metro ou os palcos de música acollen a súa miseria agachada no soño da noite.

Cómo imos sorprendernos do estoupido de violencia social no que se está a transformar a voz desta sociedade que se afonde na desesperanza? Cando alguén non ten nada que perder, porque non posúe nada, nin sequera esperanza, non ten medo nin a que lle rouben a vida, pero tampouco reparo en tomar pola forza o que lle arrebataron antes.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

Suscriptor | Opinión

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

JAVIER SÁNCHEZ DE DIOS

La imagen

Probablemente, lo peor de lo que ha ocurrido estos días con el overbooking de visitantes a las...

 
 

Cánovas, Rodrigo, Adolfo y...

Mi amigo Paco García, que vive en Gijón dedicado a altos menesteres...

 
 

ANXEL VENCE

Maridos de la muerte

Enamorados de la muerte ajena e incluso de la suya, los soldados de la Guerra Santa acaban de...

 
 

FERNANDO SCHWARTZ

El horror

La naturaleza de la mezquindad humana

 
 

PEDRO DE SILVA

En la inopia, me temo

¿Estaremos en guerra? Veo la foto de dos soldados libaneses en lucha contra el ISIS...

 
 

FRANCISCO SOSA WAGNER

Sexismo en la música

El regreso de la censura en los bailes de verano

 
 
Enlaces recomendados: Premios Cine