27 de junio de 2010
27.06.2010

Lois Pereiro, figura das Letras Galegas 2011

Manuel Rivas, que propuxo a candidatura do escritor, cuxo nome logrou impoñerse ao de autores como Carballo Calero ou Filgueira Valverde, di que "foi unha decisión moi valiente"

27.06.2010 | 12:04
O poeta monfortino Lois Pereiro, nos anos oitenta, na Coruña. // Víctor Echave

"Foi unha decisión moi valiente, síntome orgulloso da Academia Galega, moi poucas academias farían unha aposta así", afirmou onte Manuel Rivas, que levou a RAG a candidatura do seu vello amigo e compañeiro en lides literarias Lois Pereiro (Monforte, 1958- A Coruña, 1996), autor de pouco máis de dous poemarios e, sen embargo, poeta de culto. "É un mito contemporáneo", resumiu Rivas que, na súa primeira oportunidade, como académico, de propoñer unha figura para homenaxear durante o ano, logrou impoñer a súa vontade fronte a candidatos de corte máis canónico como Ricardo Carballo Calero, Xosé Filgueira Valverde ou Valentín Paz Andrade. Houbo hate doce votacións onte no pleno da RAE, hate sair refrendado Pereiro entre a docena de nomes propostos.
Pereiro non era o favorito do presidente da RAE, Xosé Luis Méndez Ferrín, quen destacou non obstante que "a súa temática e a súa maneira de producirse no mundo son merecedoras de iste honor".
Para Ferrín, Lois Pereiro "representa o que Manoel Antonio representou nos anos vinte do século XX" e a súa obra supón "una liña de intensidade vital e orixinalidade formal" na lírica contemporánea.
Rivas sintiuse "emocionado" pola decisión, que racha por completo coa tónica dos anos precendentes e é un síntoma de que os novos tempos son chegados á institución académica. A propia entrada na RAE do autor de "Os libros arden mal", o pasado decembro, significa a chegada da xeración dos oitenta, á que pertenece Pereiro, un poeta que, como recordou o seu valedor, "é un mito contemporáneo" e encarna "a cultura alternativa e underground."
Despois de cumplirse en 2006 os dez anos da súa prematura morte, aos 38 anos, xurdiron voces en defensa da candidatura de Pereiro para conmemorar o Día das Letras Galegas (2010 estivo dedicado ao poeta Uxío Novoneyra),entre elas a de un escéptico Rivas, que recoñecía entón a dificuldade de vencer a "xerontocracia" vixente.
En vida, Pereiro só publicou dous libros, "Poemas 1981/1991" (Santiago de Compostela, Positivas, 1992), no que se recollen tódolos poemas que escribiu ó longo da súa vida literaria, e "Poesía última de amor e enfermidade" (Santiago de Compostela, Positivas, 1995), aínda que a súa obra figurou nas antoloxías colectivas recollidas baixo os títulos "De amor e desamor" (1984) e "De amor e desamor II" (1985) e en distintas compilacións.
Dos dous poemarios publicados en vida, "duros e espidos", destacou a RAG, que en eles "se fan patentes as pegadas expresionistas, as referencias á literatura xermánica e certos trazos da contracultura".
"Cultivou desde os inicios unha imaxe e unha estética que logo fixeron del un autor de culto", engadiu a Academia, e "cartografou coma ningúen o labirinto do mundo contemporáneo conciliando para tal fin o individualismo escéptico coa tradición demoledora do expresionismo centroeuropeo".
Pereiro participou en revistas como "Loia" –fundada en Madrid con Rivas, Antón Patiño e seu irmán, o xornalista Xosé Manuel Pereiro– ou "Luzes de Galiza", ademáis de guións de televisión. Deixou tamén unha novela inconclusa, "Naúfragos do Paraíso". Un dos seus poemas foi musicado polo grupo Radio Océano, do que era lider seu irmán, que declarou tras o pronunciamento da Academia: "Non sei o que diría, porque non era un hombre que frecuentase os círculos literarios, pero imaxino que lle faría ilusión, porque gostáballe que a súa obra se difundise".

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook