Os camiños da vida

Da utilidade práctica do idioma galego

27.06.2014 | 02:26

Acabo de ler, neste mesmo xornal, un artigo no que se afonda nun tópico ben coñecido. Este é: o ensino das "lenguas regionales de España", ou sexa, galego, vasco e catalán, opera contra o desenvolvemento económico e contra o progreso das comunidades respectivas. A persistencia de tal construcción ideolóxica é sorprendente.

Os vascos e os cataláns son os, digamos, españois máis ricos e prósperos. En Euskadi e en Cataluña é, de todo o territorio do Estado español, onde máis se insiste no ensino das linguas nacionais. Se a protección institucional do vasco e do catalán desfavorecese o desenvolvemento económico de Euskadi e Cataluña, serían estes uns territorios e poboacións pobres. Se o ter como lingua só o castelán ou "español" favorecese a opulencia, daquela ambas Castelas, Estremadura, Andalucía, Murcia, serían as máis ricas. E así non é.

Mesmo semella que haxa un demiurgo ou un espírito benéfico que premia os pobos que se aman a si mesmos e agariman as linguas deles aínda que estas non sexan linguas utilitarias nas relacións económicas internacionais. Euskadi protexe e ensina desde a escola primaria un idioma que no mundo non ten parentes e que, nin por aproximación, pode comprender ninguén que non o saiba por transmisión familiar ou por estudo.

Así e todo, moitos galegos, cuxos gobernantes autonómicos non coidan ben do seu (noso) idioma, emigraron e emigran a Euskadi porque alí hai máis riqueza e eles aceptan con gusto que os seus fillos e netos sexan escolarizados en euskera. Tamén outros galegos emigraron e emigran a Cataluña, onde non teñen inconveniente en que os seus fillos e netos se catalanicen.

As mil voltas teóricas e prácticas que os gobernos autonómicos de Galicia deron e dan para favorecer e ao mesmo tempo desfavorecer, para facer e deixar de facer a respecto do galego son infinitas e labirínticas. Por unha banda a dereita autonómica defende con fachenda a cultura galega e edifica as Pirámides do Gaiás, e pola outra banda tasa, mesquiñamente, horas, esforzos, dedicación á lingua no ensino.

O decreto do trilingüísmo é a cuadratura do círculo e un monumento á perfidia glotofáxica de fachada galeguista inclusiva. A única solución para nosoutros é un goberno galego que acredite no pobo e sexa capaz de pór en vigor solucións prácticas do tipo "inmersión lingüística" na escola. Temos que recuperar os falantes perdidos. Temos que asumir a noso orgullo, ou, en caso contrario, producirase a disolución da Nación que vai inseparabelmente unida á vida regrada.

Dame a impresión de que a posta en vigor da lingua galega no ensino con forza é inseparábel da xeración de riqueza material. De novo: véxase Euskadi e véxase Cataluña. O próximo día trataremos de por qué o portugués non figura nos estudos oficiais de Galicia.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

Suscriptor | Opinión

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

J. ARNEIROS TORCELA *

Pequeña historia de los cine clubs en Ourense

El 28 de diciembre de 1928 se creó en España, en la...

 
 

JAVIER SÁNCHEZ DE DIOS

La evaluación

Una de las sorpresas que ha deparado este verano que parece no acabarse nunca -sus calores...

 
 

SANTIAGO LAGO PEÑAS*

Un debate desenfocado

Me temo que el debate sobre el turismo que se está desarrollando en España en las...

 
 

MATÍAS VALLÉS

Trump triunfaría en Corea del Norte

El conflicto de Corea del Norte demuestra que el planeta no puede...

 
 

JOSÉ MANUEL PONTE

El guion de los atentados

Es inevitable seguir hablando de los trágicos sucesos de Cataluña, de sus...

 
 

PEDRO DE SILVA

Abatidos

Abatir, en primera acepción (RAE) es derribar algo, echarlo por tierra. Solo en cuarta...

 
 
Enlaces recomendados: Premios Cine