31 de diciembre de 2016
31.12.2016

A emigración galega

31.12.2016 | 04:37

Todos temos ou tivemos relación directa ou indirecta coa emigración e o seu drama foi sempre destacado polos escritores galeguistas. Ao longo do s. XIX consolidouse a emigración temporal ás segas ou á vendima de Castela. Houbo tamén unha emigración a Portugal de asalariados, moitos dos cales asentáronse definitivamente no país veciño. Desde finais do S.XIX, a presión demográfica sobre a terra, o arcaísmo tecnolóxico, a falta de industrialización e a presión fiscal de Madrid, provocan unha masiva emigración cara América. Moita mocidade aproveitaba tamén para escacapar do servizo militar, pois o Estado español estaba enfrascado nas guerras de Cuba, Filipinas e Marrocos. Vigo e Coruña eran os principais portos de embarque e había "ganchos" que percorrían o país, animando á xente á aventura de ultramar. Porén tamén había quen emigraba desde Portugal. Calcúlase que entre 1885 e 1930 emigrou case un millón de persoas oficialmente. Ían a Cuba, Arxentina, Uruguay, Brasil, USA, Venezuela, México... Fundáronse centros galegos na diáspora, apareceron xornais, creouse a Real Academia Galega, financiáronse escolas, fontes e monumentos en Galicia. E coas remesas de cartos da diáspora moitos pagaron a redención dos foros e, máis adiante, mercáronse tractores e maquinaria agrícola. Porén as familias sepáranse, avelléntase a poboación que fica na terra; aparecen as "viúvas de vivos", o desarraigo nos que marchan e o drama persoal que todo isto conleva.

Entre 1950 e 1960 houbo outros 400.000 emigrantes. Porén paulatinamente foise restrinxindo o fluxo emigratorio a América e comezando outro dentro do Estado (a Madrid, Cataluya, Euskadi) e a Europa (Suíza, Francia, Alemania, Países Baixos e Gran Bretaña). Entre 1960 e 1980 emigraron a Europa 300.000 persoas, tamén oficialmente. O éxodo rural desertizou o campo galego. Na actualidade, por mor da crise económica, emigran non só traballadores, senón tamén intelectuais, talentos e profesionais cualificados.

Na emigración estreouse por primeira vez o noso himno e adoptouse a nosa bandeira. Os Centros Galegos foron e aínda son focos de conciencia nacional, acollendo e socorrendo aos exiliados republicanos da Guerra Civil e aos emigrantes sen recursos. Como dicía Neira Vilas, Galicia ten unha débeda enorme coa emigración. E, como dicía Castelao, o pobo galego non se rebela, emigra. Os nosos sectores produtivos non son estratéxicos para o Estado, non se defenden nin desde a Xunta nin desde o Goberno Central: deixanse esmorecer. A consecuencia é a pobreza e a emigración. E, por se fose pouco, a isto hai que sumarlle a crise global do modelo neoliberal, que esmaga ás clases populares...

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook
S.P.
Lo malo del embrollo que ha montado la Xunta con la sede de la fundación...
MANUEL BRAGADO
Vigo contou cun gran teatro en 1832. Foi o que na Princesa inaugurou o rico comerciante Velázquez Moreno...
 

Calendario laboral y escolar 2016/2017

Calendario laboral 2017 en Galicia

Calendario Laboral 2017 en Galicia

Aquí tienes a tú disposición todos los días festivos en  Vigo y en Galicia , así como el Calendario escolar 2016/2017 .

 

Enlaces recomendados: Premios Cine