"A travesía da ría practicamente sós"

27.04.2014 | 01:45

...Xunto ao peirao, a bordo dunha lancha, un mariñeiro cortaba carnada sobre unha caixa de madeira. Viámolo através dunha destas redes circulares que penduraba, pola proa, de oito guias e unha ostaga desde o mastro. Un dos viaxeiros que viñan connosco a tomar o barco de Cangas díxonos que era un mediomundo, aparello que polo xeral non chega a dous metros de diámetro. Como a rede que tiñamos á vista era tan ancha coma longo era o barco, pen-samos que debía ser un arco de xurelo que é o máis grande de todos os aparellos desta clase. Toros de peixe, sós ou mesturados con area e as veces con aceite de oliva, facían de encarnadura. O xurelo é unhas das especies que máis se pescan na Ria de Vigo: no ano 1928 vendéronse na lonxa dese porto máis de tres millóns de quilos. Fixemos a travesía da Ria practicamente sós no departamento de primeira clase, cos billetes verdes do vapor ben amarrados para que non os levase o vento. As peixeiras que ían noutro departamento do barco empezaron a sair segundo chegabamos a Cangas. No extremo máis oriental da vila sobranceaba un gran edificio branco con moitas xanelas. Era unha das corenta fábricas de conservas da Ria de Vigo.

Así que o vapor iniciou a manobra de atracada, as peixeiras comezaron a abrirse paso e ocupaban practicamente toda a borda coas suas figuras rexas e fortes. Así que o barco ficou amarrado, saltaron sobre a escaleira do peirao que subían axilmente pisando sobre a capa de verduxo cos pés descalzos. Todas elas levaban cargas impresionantes pero nen esbaraban nen lles caía nada. Sobre o peirao observamos os boureles dunha longuísima rede a secar e unha patela de ollomol que unha pescantina facía por poñer na cabeza. Era evidente que o peso resultáballe de máis para facelo sen axuda. Un mariñeiro e outra muller botáronlle unha man e así que a patela ficou ben axeitada sobre a testa, botou a camiñar con paso rápido... Levar o peixe a Cangas é como levar carbón a Newcastle, pero algunhas destas mulleres veñen desde Vigo cos cestos cheos.

Nas casas dos pescadores os balcóns teñen un uso doméstico, mentres que no baixo gárdanse as embarcacións, negras e azuis".

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

Noticias relacionadas


Deportes Morrazo

La salvación como objetivo tras cambiar casi toda la plantilla

La salvación como objetivo tras cambiar casi toda la plantilla

El Moaña de Miguel Fernández se presenta ante su afición - Solo repiten 5 jugadores

El Defensores mide sus fuerzas al CB Porriño

El Defensores mide sus fuerzas al CB Porriño

El club organiza el viernes el cuarto torneo Basket na Rúa 3x3, en la alameda

El nuevo Alondras quiere empezar con victoria

El nuevo Alondras quiere empezar con victoria

Con una plantilla totalmente renovada, los cangueses reciben esta tarde al Noia

A la ilusión a través del trabajo

A la ilusión a través del trabajo

- Los discursos en la presentación del Alondras se centraron en la importancia de la humildad - El...

El Alondras revoluciona la plantilla

El Alondras revoluciona la plantilla

Solo cuatro jugadores de la pasada campaña continúan en el proyecto de Antonio Fernández

 

Calendario laboral y escolar 2016/2017

Calendario laboral 2017 en Galicia

Calendario Laboral 2017 en Galicia

Aquí tienes a tú disposición todos los días festivos en  Vigo y en Galicia , así como el Calendario escolar 2016/2017 .

 

Suscriptor | O Morrazo

Contenido exclusivo para suscriptores digitales
Daniel Juárez: "El jazz es una música que busca la libertad"

Daniel Juárez: "El jazz es una música que busca la libertad"

El artista toledano abre hoy los conciertos del Canjazz en el Eirado do Costal

O teatro escolar (XI): Colexio Eduardo Pondal (I)

O teatro escolar (XI): Colexio Eduardo Pondal (I)

O grupo, que xa ten vinte anos, créase en 1997 como unha actividade vinculada á clase de Literatura

Enlaces recomendados: Premios Cine