Lisdexia leva de xira o seu rock galego

La Fábrica de Chocolate, en Vigo, acolle este venres o concerto do grupo galego Lisdexia. Procedentes de Compostela, onde hai dúas semanas esgotaron entradas para o seu concerto, repasarán o seu último disco, «Esclavos do baile». Mañá sábado pararán no Auriense de Ourense para outra actuación.

«A verdade é que está moi ben iniciar xira así, acabando as entradas. Será a primeira vez que tocamos nunha sala coa capacidade de La Fábrica e estamos sorprendidos coa acollida e a venda de entradas. Iso dános moita motivación», explica a FARO Fran Trillo, cantante do grupo compostelán.

A tarxeta de presentación do grupo está conformada por letras en galego, sons guitarreiros que convidan a bailar ou choutar e letras que con sorna fan sorrir coa súa crítica.

Respecto ao título do álbum último, sinala que «tras a Covid, notamos un cambio na xente. Está cansada da crítica social, quere pasalo ben. Nós, dende sempre, pechamos os festivais, somos o grupo último en actuar e temos a coña de que os que quedan a vernos son esclavos do baile, por quedaren ao final do festival».

En canto ao vídeo homónimo que se pode ver no YouTube, revela que foi rodado en Muros (A Coruña), a terra de The Rapants. «Eu era reacio a gravar alí; hai moitas bandas que rodan alí, pero Antón Vidal e Anxo convencéronnos e gustáronnos as localizacións. Son espazo que non se ven tanto nos vídeos doutra xente. Por exemplo, o mercado de abastose unha igrexa. Nesta última, queriamos gravar máis pero tivemos que recortar bastante porque non nos deron permiso para todo o que queriamos», sinala o cantante de Lisdexia.

Engade Trillo sobre o tema «Ay gallego» que «a músico é un altofalante grande e tal e como está o mundo da música que escoita grupos a cantar en galego, debemos aproveitar para alzar a voz e dicir as cousas que están mal para ver se así se cambian».

Na letra, falan da xente que chama mal educados a galegofalantes. «Pásanos no traballo, na vida cotiá. Cando empezamos, dicíannos que cantando en galego non chegariamos a nada. Agora xa non nolo din porque a música en galego está en auxe», sinala.

Opina que tocar nos festivais non é unha cuestión doada para moitos grupos. «É difícil, inda que cada vez é máis difícil tocar nunha sala», lamenta.