Skanderani sorprende no Festival Sinsal de San Simón coa súa fusión de sons africanos, blues e dos Balcáns

A dirección do Festival Sinsal SON Estrella Galicia pechou onte as súas xornadas na Illa de San Simón en Redondela. Na apertura do domingo, unha sorpresa para os oídos e tamén para os ollos: o grupo galego Skanderani.

O nome, segundo descubrimos, significa Alexandrino en árabe, de seguro como homenaxe ás raíces etíopes do frontman, Ahmed, que tamén se traducen nos sons arabescos da súa música.

Vindos desde A Estrada presentaron temas do seu último disco, «Maalouf» e con versión en vinilo, editado polo prestixioso e independente selo Raso Studio, o mesmo de Baiuca e Aliboria.

Os Skanderani fixéronse co público do Sinsal pola súa mestura orixinal de electrónica e ritmos africanos con toques de psicodelia. Tamén por poñer a bailar a audiencia a última hora da mañá.

Sons arabescos, balcánicos e do sahel

Unha vez rematado o concerto, aos pés do Paseo dos Buxos, Ahmed atendía a FARO para sinalar entre as súas influencias a música do nixeriano Fela Kuti así como a do selo Trojan Records que bautizaron como o Trojan Dub. Sobre a música do grupo, resumía que «é unha mestura de sahel, balcánico, afro e árabe cun pouco de blues». Recoñecía tamén que o marcara a música que escoitaba seu pai (de orixe exipcia) cando el era cativo. «Xuntamos todas esas influencias pero non sabemos moi ben definir o resultado, sabes?», sinalou.

Unha máscara e unha roupa diferente

O público tamén quedou impactado pola súa posta en escena e as súas vestimentas, estas últimas con fortes cores e xogos xeométricos que lembraban as teas africanas de influencia tribal. «Se saíramos normais, non se sentiría igual», sinalaba. Sen dúbida o que máis chamou a atención foi a máscara dun dos integrantes. «Deseñouna el pero pediulle á súa nai que lla fixera», comentaba entre risos para despois falar da orixe do grupo.

«Skanderani empezou hai moitos anos. Igual hai 15. Quedou gardado e despois un selo en Madrid (Travesuras Sónicas) pensou que molaba mogollón e editou un vinilo. Foi no 2020, no 2021, dixéronme que querían un concerto en directo na sala Maravillas de Madrid e tiven que montar a banda. Tocamos en directo e a xente pasouno guai. Decidimos seguir», resumía Ahmed cuxo grupo tamén tocou no pasado no Play-Doc de Tui.

Sobre a súa presenza no festival en San Simón, indicou: «O Sinsal é superselecto e que nos inclúa na programación é un recoñecemento».

Os dj lusos Matéria Prima, os irmáns maiores do Sinsal

Moi recomendables, por singulares, tamén foron as sesións de DJ do galego Phonotoner (galis115) así como dos portugueses Matéria Prima Djs. O Sinsal e estes últimos están unidos dende hai anos. Matéria Prima é tamén a tenda de discos que venden estes pinchas no Porto. Ata alí baixaban os directores do Sinsal, Luis Campos e Julio Gómez hai case tres décadas para mercar discos ata que un día pensaron que podían abrir eles tamén unha tenda así en Vigo. As galerías Durán de Príncipe acollérona e foi alí onde comezaron a pensar en crear un festival baixo o nome de Sinsal con músicas de aquí e máis alá fóra da canle comercial.

Os luso-galaicos Mocho Gris

Xa no inicio da tarde, as melodías baixaron a un tempo musical máis lento pero de enorme fermosura e poesía co grupo galego-luso Mocho Gris onde a coidada voz protagonizaba o espazo xunto ao saxo e un sintetizador polifónico analóxico para os sons dixitais. Esta banda xunta o galego Lucas de Centi (do grupo Néboa) e o portugués João Neves, que teñen colaborado con Baiuca e que tamén son uns protexidos de Raso Studio. En San Simón presentaron o seu álbum debut, «2».

O público puido tamén escoitar os sons de Nadeem Din-Gabisi, Virginie Dembelé (de Mali), Indus (Colombia) e Juventude (Andalucía). Sinsal tamén ofreceu percorridos históricos pola illa con especial atención ao pasado de San Simón e San Antón como campo de concentración tralo golpe do 1936.

O festival proseguirá a vindeira fin de semana en Braga, Vigo e Oia.

Suscríbete para seguir leyendo