«Como o can ao trousado», a novela epistolar de Manoel da Costa

«Sabela recibe da súa avoa unha terrible herdanza: unha caixa ateigada de fragmentos de vida. Nela, ademais dun monllo de cartas hai toda unha arqueoloxía de pequenos tesouros. Todo un rastro documental dun namorado do que nunca se escoitara falar na familia. A través desta herdanza, Sabela tenta recompoñer a identidade secreta da súa avoa e a verdade sobre un home que escribía desde as sombras dun tiránico servizo militar».

Arredor desta sinopse perfílase a última novela de Manoel da Costa, «Como o can ao trousado», unha obra epistolar na que, segundo explica o seu autor, «cada carta é unha especie de conto pequeno, pechado en si mesmo, e que reproduce a estrutura das miñas anteriores novelas, puidéndose ler de xeito independente, pero que rematan formando un conxunto. Se ben hai novelas epistolares nas que é posible achegarse ás dúas partes, o certo é que a min me gustaba moito máis unha obra na que só coñeceremos que é o que lle di o namorado a Lucía».

Manoel da Costa sinalou que iniciou esta novela hai unha década, pero que debido ao seu traballo e ao seu papel como profesor asociado na Universidade de Vigo (UVigo), non foi até a súa xubilación que lle deu un pulo importante. A edición de «Como o can ao trousado» foi posible grazas a unha campaña de micromecenado, esgotando a primeira tirada, e o autor levou a cabo recentemente a súa presentación na Escola Municipal de Artes e Oficios (EMAO) de Vigo arroupado por amizades e lectores.

Suscríbete para seguir leyendo