A realidade dunha familia galega toxicómana, na competición oficial do Festival de Cans

En poucas horas, mañá sábado, os baixos dos veciños no Festival de Cans proxectarán na competición unha selección das mellores curtas galegas do ano. Entre elas, figura «María Rita», do director compostelán Juan Barbazán. O filme amosará unha familia galega toxicómana. Conta (a cabalo da ficción e do documental) a historia dunha parella de drogadictos que teñen unha bebé sobre a que queren intervir os Servizos Sociais.

Barbazán explica que «tiña moita curiosidade por entender as persoas con este tipo de adicción. Sorprendíame que deixaran de lado os seus fillos, a súa saúde... para entregarse a unha substancia».

Para atopar a resposta, comezou a infiltrarse en espazos de toxicómanos en Ribeira. «Descubrín unha sociedade paralela, á marxe. A súa historia non se contou desde ese punto de vista. Ninguén mira cara alí. Elas e eles son a consecuencia directa do que se mostra dos narcos nas series e nas películas», reflexiona o santiagués.

Prepara unha longametraxe sobre a realidade en Galicia dos toxicómanos

Os protagonistas de «María Rita» non son parella na realidade pero ambos os dous viviron «a mesma situación cos Servizos Sociais a quitarlles os fillos», sinala o realizador.

O que procura este é «dar voz a este tipo de situacións. Ás veces, hai casos recuperables. Entendo que os servizos sociais teñen que tomar ese tipo de medidas pero as formas son moi bruscas». O cineasta está xa realizando unha longametraxe con esta temática.

A curta que venceu en Málaga

Outra curta en competición é «El lago silente», do pontevedrés Varo López. A obra logrou o premio do público no Festival de Málaga (Biznaga de Praza). Un dos puntos fortes é que non hai diálogos.

Resalta o director que a historia amósanos un grupo de persoas que busca sobrevivir xunto a un lago. A idea inicial foi adaptar o relato «Bola de sebo» de Maupassant que no seu día tamén versionara John Ford en «A dilixencia».

«Démoslle unha volta ao clásico para buscar unha readaptación do guion e do final adaptado aos tempos modernos. O relato ten 140 anos e houbo que dar un cambio a catro días de rodar porque ao equipo non lle gustaba o final», sinala.

Para López, presentar a obra en Cans é moi importante. «Foi onde recibín a miña primeira nominación. É pechar o círculo».

Inda que lle encanta rodar en Galicia, o problema de financiamento obrigoulle a gravar en Ávila, nun espazo moi verde e rural que lembrara a terra galega.

«Cara de cona», o primeiro papel de bo de Diego Anido

«Cara de cona», do vigués Guillermo de Oliveira, adapta un relato de Jack London de 1906 que se chama «Cara de luna». Conta a historia dun veciño atravesado (interpretado por Milo Taboada) nunha aldea da Ribeira Sacra. Un día chega outro veciño (Diego Anido) que lle cae ben a todo o mundo agás a el. Decide facerlle a vida imposible. Traza un plan para acabar coa súa vida, un crime perfecto no que non recurrir á violencia e no que ninguén pense que el é o responsable. A curta plantéxase en clave de comedia negra e con malicia».

De boas a primeiras, pensamos en «As bestas». O cineasta responde que «o outro día a curta recibiu unha mención no Festival de Cine Fantástico de Bilbao e o xurado díxolle que lla daba por ser o reverso luminoso de ‘As bestas’. Luminoso, imaxino que é pola clave de comedia pero é moi negra».

Guillermo de Oliveira –que está a preparar unha longametraxe– resalta que «Anido está contento porque fai de bo por primeira vez» mentres que Nancho Novo interpreta a un terceiro veciño cunha secuencia na que conta un chiste.

A primeira vez

En «Algo novo que contar», a viguesa Paula Pereira centra a atención na primeira vez que se fai o acto sexual. A curta naceu tras manter «unha conversa» consigo mesma ao redor da súa ‘primeira vez’. «Foi un pouco rara; non sabiamos que facer», sinala.

Tras esta reflexión, preguntou ao seu círculo de amigas. «As súas historias foron terroríficas», pasárono mal, sinala.

«A raíz disto quixen facer unha curta imaxinando como sería unha primeira vez sana desde o punto de vista queer xa que eu son queer», subliña a directora.

As actrices elixidas son Lidia Veiga (premio á mellor interpretación feminina en Cans por «O que queda de nós» e Grial Montes («María Solinha» ou «A burra, a mesa e o pau» do CDG).

Suscríbete para seguir leyendo