Vigo despide a Xesús Alonso Montero, «mestre con estrela de alto rango»

Unha importante multitude achegouse esta mañá até Pereiró para dar un último adeus ao histórico comunista, profesor, escritor e un dos grandes intelectuais contemporáneos de Galicia, Xesús Alonso Montero, quen finou o pasado xoves aos 97 anos de idade na cidade olívica. Personalidades políticas, do mundo da cultura galega, antigo alumnado, compañeiros de loita, amizades e familia reuníronse nun emotivo acto fiel á manda testamentaria que Alonso Montero deixou rubricada, sendo a persoa encargada de dirixir a despedida a súa filla, Sara Alonso Pimentel.

Ante o féretro arroupado por una pequena bandeira comunista e namentres se proxectaban fotografías da súa etapa en Lugo, un período que o marcou fondamente, Sara Alonso comezou o acto lembrando ao seu pai como «profesor querido e admirado, loitador antifranquista, protector da memoria histórica, investigador infatigable, político combativo, eficaz editor e tertuliano inesgotable». A continuación, a filla de Xesús Alonso Montero deu paso a Gregorio Ferreiro, antigo alumno e amigo, quen procedeu a recitar o poema de Curros Enríquez «A Rosalía. Do mar pola orela», a quen seguiu unha das netas do tamén académico e filólogo, Irene Alonso Vázquez, quen recitou uns vernos do poema «1936», de Luis Cernuda, petición tamén do propio Xesús Alonso Montero.

O acto de despedida continuou coa amiga do intelectual Stella Maris González Valbuena recitando uns versos que a poeta Luciana Stegagno lle dedicou a Xesús Alonso Montero, quen para ela tiña nome de «di rivoluzione». O reitor da Universidade de Vigo, Manuel Reigosa, puxo a voz a «Brinde», de Víctor Campio Pereira, e como última intervención, ante a imposibilidade da presenza de Xesús Rábade Paredes, foi outra neta de Alonso Montero, Carmen, quen pechou o acto coa lectura de «Volver a Lugo».

Vigo despide a Xesús Alonso Montero

Ver galería

Profesor, traballador da cultura, republicano, marxista e ateo, era o desexo de Xesús Alonso Montero que no seu último adeus as súas amizades e asistentes ao funeral entoaran, puño en alto, «A Internacional». Os asistentes non fallaron e cumpriron coa petición solicitada polo «mestre con estrela de alto rango» e, logo de que un coro interpretara unha versión en galego, os presentes alzaron a voz para cantar o himno obreiro adaptado e abreviado polo propio intelectual, esa mesma letra que foi entoada no primeiro mitin público do Partido Comunista Galego celebrado en Vigo en 1977.

Vigo despediu así a un referente defensor do idioma e da cultura galega, a un profesor entregado á súa profesión e a un firme combatente antifranquista que deixa un legado tan valioso como imborrable en Galicia.

Suscríbete para seguir leyendo