17 de septiembre de 2016
17.09.2016

Ledicia Costas: "Escribir en galego implica moitas renuncias, tamén unha conciencia"

A viguesa presenta "Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta"

17.09.2016 | 04:55
Ledicia Costas, onte, en Vigo. // José Lores

A escritora Ledicia Costas presentou onte unha historia que, como ela mesma define, "é unha mesturan da realidade histórica do Vigo de finais do século XIX e a ficción literaria. Protagonizada por unha estirpe de mulleres que teñen alma de planta, Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta ven avalada polo premio Larazillo de Creación Literaria 2015.

-As mulleres teñen moito peso nesta historia.

-Nos últimos anos as mulleres, e falo en concreto da literatura infantil e xuvenil, son protagonistas e creo que iso é algo positivo porque en décadas anteriores non era así. A min interesábame relatar a historia dunhas mulleres cunhas características moi singulares. A pesar de que elas viven dentro de esa ficción literaria nun momento histórico onde todas as grandes fortunas estaban manexadas por homes, como Sanjurgo Badía ou o proio Verne, elas teñen a forza, a fouteza e a coraxe necesaria para conseguir aquilo que elas se propoñen. Esa era a miña idea central, que a súa valentía fose suficiente.

-Comparten proganismo con Jeles Verne. Por que escolleu este personaxe?

-É un tipo moi atractivo para calquera persoa que se dedique ao mundo da escrita. Está rodeado de un halo de misterio e pareceume moi interesante convertelo en personaxe de novela. Cando descubrín que Verne estivera en Vigo despois de escribir 20.000 leguas de viaxe submarino e non antes, como eu pensaba coa lóxica, entón pensei que por qué non recrear unha das viaxes de Verne a Vigo a partir de esa realidade histórica e do contexto que rodeaba á cidade e ao propio escritor. E así foi como me animei.

-A novela ven avalada por un dos premios máis prestixiosos como é o Lazarillo. Como se sinte?

-Moi contenta, sobre todo por presentala na cidade de Vigo que é un dos grandes protagonistas da novela. O feito de levar o premio Lazarillo e fantástico porque é unha novela escrita en galego e é un premio de ámbito nacional. Para min o feito de que lle concedesen ese premio a unha obra escrita en galego é algo que me reconforta e me anima moito.

-É unha grande defensora do galego, pero este libro se publica tamén en castelán...

-Si, e en breves tamén en catalán. Malia que temos moi poucos apoios e é complexo o tema das traducións, escribir en lingua galega implica moitas renuncias, tamén implica unha conciencia e un posicionamento claro con respecto á lingua e creo que aquí hai que escribir dende o galego.

-Ambientar a obra en Vigo foi gratificante?

-Ese é outro dos fíos dos que tirei. Vigo para min é unha cidade moi literaria e como escritora ter a posibilidade de ambientar unha novela na cidade na que vivo é fantástico. Declárome fan e unha namorada da cidade na que vivo e dalgún xeito quixen facerlle unha grande homenaxe a miña cidade e que mellor maneira que escribir unha novela.

-Xa está amasando outra historia?

-Acabo de rematar unha novela infantil e tócame empezar outra pero de adultos.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook
En estas fiestas, sobran los motivos para beber elaboraciones de vino gallego. En 2018, Galicia firmó la segunda mejor cosecha de su historiay nuestras bodegas despiden el año con un buen balance en todos los sectores