16 de mayo de 2012
16.05.2012
Berta Dávila - Gañadora do XV Premio Johán Carballeira de poesía

"Quería expresar de maneira crúa e sen artificios a dureza da perda"

A poetisa e escritora santiaguesa móstrase "ilusionada" pola posibilidade de ver publicado proximamente o seu poemario

16.05.2012 | 10:05
Berta Dávila. // LOC

Berta Dávila é a gañadora do XV Premio Johán Carballeira de poesía co seu poemario "Raíz da fenda". Aos seus 24 anos esta moza santiaguesa xa gañara con anterioridade o XI premio de Poesía Avelina Valladares con outro libro de poemas, "Dentro", e o Premio Biblos de novela con "Bailarei sobre a túa tumba". A entrega dos premios Johán Carballeira terá lugar o vindeiro sábado 26 de maio no salón de plenos do Concello de Bueu, un acto que se inclúe dentro da programación oficial das Letras Galegas 2012. Ese día xunto a ela estará a xornalista canguesa Marta Lemos Pérez Jorge, gañadora do certame de xornalismo.

–Como recibiu a nova de ser a gañadora da decimoquinta edición deste premio?

–Moi agradecida e encantada por recibir un galardón como o Johán Carballeira e polo feito de que se vaia a publicar o poemario. Cando se remata un texto un sempre ten o desexo de velo publicado e que o premio inclúa a publicación de "Raíz da fenda" é ilusionante.

–O xurado no seu veredito afirma que valorou "a mensaxe, o ton, a boa estruturación e a sensibilidade", amáis de destacar que fose un poemario "limpo de artificio, carente de adobíos innecesarios". Está vostede dacordo?

–O poemario fala sobre a perda e as cousas que me importan. Busquei unha maneira de expresar todas esas perdas e ausencias prescindindo de efectismo e depurando moito os textos, quería deixalos no óso da cereixa e quitar o todo o que sobra. O que quería era expresar a dureza da perda dunha maneira totalmente crúa. Se o conseguín ou non xa é outra cousa, pero si que cando menos é o que eu buscaba.

–Quizais non sería posible expresalas doutra maneira.

–Para min este e un poemario importante polo seu contido, polo que tentei facer e polo tempo de traballo que ten, que é bastante. Tentaba falar das cousas que para min eran importantes e da maneira que para min era natural expresalas. Decateime que non podía facelo doutro xeito, se quería buscar o cerne ou a raíz non podía rodealo de artificios.

–Da a sensación de que hai cousas persoais e experiencias autobiográficas.

–Un cando escribe fala das cousas que lle afectan e por iso todos os textos falan de como un ve o mundo. Si que hai algúns poemas que poden ter un certo compoñente autobiográfico, pero é unha visión poética de temas que nos afectan a todos e poden ser autobiográficos de calquera persoa.

–Como foi o proceso de xestación e maduración?

–Comecei a escribir os primeiros textos despois publicar "Corpo baleiro", en 2007, e fun madurando unha serie de ideas. pero chegou un momento en que quedou estancado e decidín traballar noutras cousas relacioanadas en parte. Hai dous anos retomeino máis en serio e vin que determinadas liñas de poesía que eu estaba escribindo tiñan en común que trataban a perda, a ausencia, a derrota e o abandono. Dinme conta que todos eses poemas eran o mesmo libro e comecei a traballar sobre os textos e na estrutura do poemario. É un libro que consta de 93 poemas e que está dividido en cinco partes, cada unha delas cun núcleo temático como o loito, a perda, o amor ou a palabra.

–Ten só 24 anos e xa ten dous libros de poesía publicados, ao que hai que sumar este "Raíz da fenda", dúas novelas e premios en poesía como en narrativa.

–Ter 24 anos, recibir estes premios e que agora se vai publicar un novo poemario é todo un luxo, é unha pasada. Non podo estar máis que moi agradecida e contenta.

-Combina poesía e narrativa. Á hora de escribir sinte predilección por algún dos dous xéneros ou a elección depende do que quere contar?

–Comecei escribindo poesía xa durante a adolescencia e é onde me sinto máis cómoda. O que ocorre é que a narrativa é moi divertida. Son dúas cousas totalmente diferentes e ás veces un tamén necesita contar unha historia ou botar fóra algo que queres contar e que coa poesía non podes. No plano poético sinto que nestes intres con "Raíz da fenda" péchase un ciclo que se abriu coa publicación de "Corpo baleiro" e que abrangue cinco anos.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook
En estas fiestas, sobran los motivos para beber elaboraciones de vino gallego. En 2018, Galicia firmó la segunda mejor cosecha de su historiay nuestras bodegas despiden el año con un buen balance en todos los sectores