«Os primeiros lectores déronme boas impresións, algúns de rematala dunha tacada»

Nacho Piñeiro, pontevedrés e veciño de Poio, acaba de publicar «La sombra del tránsito», a súa primeira novela. Editada por Octubre Negro Ediciones, a obra é un thriller que se move entre dúas épocas e dous espazos narrativos: o Madrid de arredor de 2020 e os anos sesenta, entre Toledo e Toulouse. A impunidade, os segredos que sobreviven ao paso do tempo e as feridas que regresan ao presente son algúns dos eixos desta historia.

Que nos imos atopar en «La sombra del tránsito»? É un thriller, verdade?

Si, é un thriller que fala da impunidade de certas institucións e de como eses segredos avanzan no tempo, chegan aos nosos días e son descubertos con moita dor e con moita pena. A novela está montada en dúas liñas temporais. Unha transcorre no presente, no Madrid de arredor de 2020, e a outra nos anos sesenta, entre Toledo e Toulouse. Esas dúas historias acaban conectándose e, ao final, descóbrese cal é a relación entre elas.

É a súa primeira novela. Por que decide dar o paso agora?

Era algo que tiña en mente desde hai moitísimos anos, pero por cuestións de traballo e de tempo nunca atopaba o momento. Chegou un punto no que me retirei e dixen: «Pois esta é a miña». Agora tiña tempo para escribir. Esta é a primeira novela, pero xa teño outra escrita, a piques de ser editada, e unha terceira en preparación.

A súa traxectoria profesional non tiña relación coa literatura...

Non, nada que ver. Eu dedicábame aos negocios. Chegou un momento no que tiven a oportunidade de retirarme e, despois de moitos anos, de moito trafego e de moito estrés, decidín pasar páxina e dedicarme un pouco máis a min e ás cousas que me gustaban.

O thriller é un xénero esixente, porque hai que saber enganchar o lector. Cre que o vai conseguir?

Espero que si. Primeiro, o feito de que a editorial decidise apostar por min xa é un indicador bastante contundente. Non é un libro autoeditado. A editorial leuno e dixo que lle parecía que tiña calidade suficiente para editalo. Despois, os primeiros lectores que tiven déronme moi boas impresións. Houbo xente que me dixo que lle gustou moito, que a enganchou e mesmo que non puido deixar de lelo e tivo que rematalo dunha tacada. Agora ten que gustarlle ao resto.

Como é vostede como lector? Tamén lle interesa especialmente este xénero?

Leo todo o que cae nas miñas mans, e leo moito. Todo tipo de xéneros: desde ensaio ata poesía, novela negra ou literatura máis estándar. O que caia nas miñas mans. Sempre estou lendo.

"Quixen contar como o pasado pode regresar con dor ao presente, por iso hai dúas liñas temporais"

A súa idea inicial era publicar en galego. Por que non o fixo?

O libro escribino en galego. O que pasa é que, ao ver que a historia non estaba ambientada en Galicia nin falaba de Galicia nin de galegos, decidín pola miña conta traducilo. Pensei que talvez o mercado do libro en galego non era suficientemente grande ou non estaría interesado nun thriller que non tivese relación con Galicia. Así que decidín traducilo, presenteino a unha editorial e a primeira á que o enviei díxome que si. Foi Octubre Negro Ediciones.

Está complicado publicar unha primeira novela?

Polo que estou vendo, porque este é un mundo novo para min, hai moita xente escribindo e tamén bastante xente que publica. As editoriais están sacando moitos libros. O outro día lía nun xornal nacional que a metade dos libros que chegaban ás librarías non vendían nin un só exemplar. Eu penso que o problema non é tanto sacar un libro á rúa como promocionalo. Hai unha labor de márketing brutal, e iso non está ao alcance dos comúns mortais, senón das grandes editoriais ou de nomes que xa teñen unha traxectoria detrás.

Onde se pode mercar «La sombra del tránsito»?

En principio vai poder mercarse en librarías e tamén en plataformas como El Corte Inglés, Casa del Libro ou Amazon. A distribución chegará a unhas 400 ou 500 librarías en todo o territorio español, ademais da venda en liña. Aquí en Pontevedra vaise poder encargar e irá aparecendo nas librarías físicas nos próximos días.

Pode adiantar algo do novo proxecto que xa ten escrito? Vai na mesma liña?

É un pouco distinto. Non ten dúas liñas temporais, pero si está ambientado na etapa da Transición, arredor dos anos setenta. É unha historia máis vinculada ao mundo dos sindicatos e ten un ton máis político. Esta tampouco deixa de ser política, pero a seguinte vai máis nesa dirección.

Suscríbete para seguir leyendo