Durmirse no peirao do porto de Vigo

Ao porto de Vigo sáenlle inimigos —competidores— por todas partes. Nótase que lle vai ben e, xa se sabe, sempre que a un lle vai ben, outros queren o mesmo e non escatiman en esforzos para conseguilo. Hai uns días publiquei unha extensa reportaxe nas páxinas de Economía deste xornal sobre a resiliencia da factoría do Fragoso para arrepoñerse a ducias de crises desde que abriu as portas alá por 1958. Pero non citei a importancia que tivo —e ten— o porto de Vigo no éxito da antiga Citroën. Stellantis e porto, porto e Stellantis, forman unha simbiose perfecta. Pero ollo, como dixen antes, hai inimigos que ameazan con poñerlle fin. Sobre todo no sur, en Portugal.

Os amigos do outro lado da raia téñeno clarísimo. E non van parar ata facerse cun cacho da torta de Stellantis. Primeiro foi Leixões, o gran porto do Porto, que, ademais de querer arrebatarlle o liderado a Vigo en contedores —porque en cruceiros xa nos pasou—, non renuncia a consolidar unha terminal Ro-Ro —de coches e camións— que poida rivalizar coa de Bouzas, aínda que seguen a anos luz da viguesa. Polo de agora, Leixões xa está a exportar parte da produción da planta que Stellantis ten en Mangualde, que non deixa de ser unha extensión da do Fragoso —ensamblan as mesmas furgonetas ca nós—, pero en versión low cost.

E por se Leixões non era ameaza suficiente, agora chega Setúbal, que ademais ten experiencia neste tipo de tráficos. Non en balde é o porto de saída dos automóbiles da factoría do grupo Volkswagen en Portugal: Autoeuropa. A alerta deuna o meu compañeiro Adrián Amoedo, que de coches e peixes sabe case todo, e o que non sabe, descubreo axiña. Pois ben, os amigos de Setúbal, que moven ao ano máis ou menos uns 300.000 coches —a metade que o porto de Vigo—, van duplicar a súa terminal Ro-Ro porque queren —e van a por todas— ser a porta de saída ao mundo de toda a produción de Stellantis en Mangualde, boa parte da cal saíu sempre por Bouzas.

O conflito está garantido. Os lusos, como noutrora fixera o aeroporto de Sá Carneiro coas terminais aéreas de Peinador, Lavacolla e Alvedro, van a polos nosos tráficos: contedores, coches, pasaxeiros de cruceiros… e teñen da súa parte toda a maquinaria administrativa de Lisboa, que todos sabemos que é moito máis áxil e laxa ca nosa. Así que ben faría o porto vigués en prepararse para esta ondada que vén do sur, anticipándose na medida do posible ás necesidades das empresas, axilizando a construción dese segundo silo de vehículos que ten en marcha e optimizando tamén a súa intermodalidade, na que a Plisan ten que xogar un papel fundamental.

Volvo ao de antes: cando a un lle vai ben —e ao porto de Vigo vaille moi ben, mantendo unha velocidade de cruceiro que, polo de agora, parece á marxe das crises internacionais— e xera envexas, a competencia vai vir a polo teu máis pronto que tarde. Agora falamos da competencia do sur, pero tamén no norte se están a mover pezas e moito ollo con elas, porque parece que algúns queren romper as regras do xogo. Desa batalla xa falarei máis adiante.

Porque no mar, coma na vida, non abonda con chegar primeiro: hai que saber manter a vantaxe. E os portugueses non veñen de visita; veñen polo noso negocio. Así que máis lle vale a Vigo non durmirse no peirao.

Al lío

Si quieres recibir este análisis de la actualidad en tu correo tan solo debes activar este boletín en nuestra página web

Me apunto