Os imperios ao longo da historia

En 2016, Le Monde publicaba «L’Atlas des Empires» (O Atlas dos Imperios), que daba conta da historia e situación actual dos novos imperialismos. O 9 de outubro 1852 Napoleón, en plena campaña en Bórdeos e antes de ser proclamado emperador, exclamou: O Imperio é a paz, o comercio a prosperidade, e tamén a colonización de Alxeria. Momento histórico no que se cuestionaban os pobos, linguas, riquezas, saberes, relixións, e o equilibrio entre centralismo e periferia ou maiorías e minorías.

Mesopotamia, inventora da escrita, foi o berce dos primeiros imperios. O Imperio Persa (Irán), foi creado no s. VI a. C. ata o s. XX d. C. que continuou ca dinastía Pahlavi reemprazada pola revolución iraniana en 1979. Persopolis lugar histórico do Imperio Persa, seria declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO (1979). Persia seria tamén a inspiradora de Alexandro Magno que desde a Macedonia (334 a. C.), faría unha campaña épica ata o seu falecemento (323 a. C).

Os Imperios musulmáns das dinastías árabes, turcas, bérberes, persas... representan a diversidade do Islam (s. V ata XVII); o Imperio Chinés, é fundado cara o s. CCXX a. C.; o Imperio Exipcio faraónico (s. IV a. C.), debíase ao deber sagrado de expandir as súas fronteiras, e o Imperio Romano (27 a. C.), foi o referente do espallamento dunha cultura común e accesible. Os Imperios Inca (s. XIII) e Azteca (s. XIV), atópanse no s. XV co Imperio Español que tiña a misión evanxelizadora da terra ao tempo que Portugal creaba un imperio marítimo e comercial. A Europa Imperial dura ata o s. XX, significada polo Imperio Bizantino (s. XIII-XV); O Santo Imperio (s. XVI); Francia con Napoleón (s. XIX), e os Imperios Austro-Húngaro (s. XX); Ruso (s. XV–XIX); Alemaña (s. XIX–XX); Países Baixos; Gran Bretaña ou Xapón.

Dos acontecementos épicos máis importantes da historia dos imperios son celebres, polos ríos de sangue que provocaron, as campañas de Tamerlan (s. XIV-XV), considerado en Europa como: a espada do islam, un dos militares máis significativos da historia e conquistador de Asia Central con máis de 8 millóns de Km2, arrasando pobos e cidades, ao tempo que mecenas de institucións educativas e relixiosas. Máis de 17 millóns de persoas foron masacradas (5% da poboación mundial naquela época).

Os imperios mantivéronse a través de considerables esforzos militares e millóns de mortos. Porén, conserváronse a duras penas polas murallas (cada vez máis porosas) ou as armas (progresivamente menos eficaces), antes de deixarse subxugar.

Os Estados Unidos de América, é considerado desde fai varias décadas unha superpotencia, hoxe con características imperiais modernas. Un imperio informal máis ca un imperio colonial. O seu dominio, é a través dun potencial militar, económico e tecnolóxico apoiado por unha rede de alianzas con outros países e institucións, a través do emprego das novas tecnoloxías e a IA, que desbordan as análises que se pretendan realizar a curto prazo.

Os novos imperios non buscan tanto conquistar e administrar territorios, como facían os imperios coloniais, senón asegurar a súa hexemonía económica, política e militar. Por outra banda o imperio americano tampouco poderá ser absoluto, enfrontándose a unha importante resistencia internacional de potencias emerxentes como a China, India ou Brasil.

Os imperios non son fantasmas, están aí! E como imperio dixital China trata de liderar o mundo a través dunha constante revolución tecnolóxica e a IA! Porén, como acontece coa vida humana, os imperios tal como foron, están sendo e serán tamén deixarán de existir, tal e como ten acontecido ao longo da historia. Ningún imperio resistiu o paso do tempo, pois leva nas súas entrañas a semente da súa propia imposibilidade sustentable e polo tanto a súa auto destrución.

Suscríbete para seguir leyendo