Cacarexos confinados

Andan os galiñeiros de media Galicia algareados —soa mellor con gheada, si— con isto da gripe aviar, e non é para menos. O certo é que, desde a covid, non lle fago moito caso a isto dos virus e posibles novas pandemias —non debería, ben o sei, pero quedei saturado—. Porén, o outro día si que retrocedín cinco anos no tempo cando fun visitar meu pai á casa da aldea. Atopeino, como non podía ser doutra maneira, no alpendre onde garda a ferramenta, facendo e desfacendo.

En canto entrei, dei un paso atrás por instinto: meu pai tiña posta a máscara. Mal asunto.

—Papá, por que levas a máscara se estás aquí só? —pregunteille.

—É que fun ás galiñas.

Mi madriña! Botei as mans á cabeza, comecei a suar, xa non sabía que facer nin que dicir. Fiquei a unha distancia prudencial daquel home que acababa de darme toda unha lección de prevención de enfermidades aos seus 83 anos. Quixen fuxir, pero ao final quedei: acompañeino durante as súas tarefas unha media horiña e logo marchei con présa. Non fora o demo.

Agora, lendo que as galiñas —e os galos— de corenta concellos galegos quedan confinados (coma nós coa covid) para evitar a gripe aviar, como ben conta a nosa compañeira Elena Ocampo nestas mesmas páxinas, vénme á cabeza esta anécdota con meu proxenitor. Imaxinen: en toda a comunidade hai, cando menos, 27.000 donos de galiñeiros. Este é o dato oficial, pero xógome unha cea a que hai moitísimos máis.

«Declarar o galiñeiro? Que parvada é esa! Levo criando pitos toda a vida, a min estas modernidades de ciudad non me van». Cultura bravú.

A medida tómase agora porque comeza a época de migración das aves que cruzan o noso país na súa ruta cara a África para pasar o inverno, e o certo é que nos últimos meses as autoridades non pararon de confirmar casos de paxaros mortos por esta enfermidade. De feito —non sei se é paranoia—, mesmo me pareceu ver hai unhas semanas unha gaivota e un pato mortos pola miña zona (seguramente non ten nada que ver). Así que mellor previr ca lamentar, non si?

Moito ollo: en Madrid, esa comunidade que pregoou a liberdade e o terraceo durante a covid, acaban de sacrificar case medio millón de galiñas por un brote de gripe aviar en Valdemoro. Saltará a influenza aviar aos humanos? Lin que o contaxio en persoas é pouco frecuente, pero, por se acaso, coma meu pai: máscara posta, galiñas pechadas e sentido común aberto. Que o próximo virus non nos pille cacarexando.

Porque, se algo nos ensinou isto —e a pandemia tamén—, é que nunca se sabe de onde pode vir o susto: dun morcego, dun pato ou da galiña da veciña. Mentres tanto, nós seguiremos facendo o que mellor sabemos: tomalo con calma, botarlle un chisco de humor —que non falte nunca— e agardar que non nos toque poñer ovos tamén.