Saltar al contenido principalSaltar al pie de página

Sincera e vulnerable BD

«Mamá», de Glòria Vives: un diario honesto sobre o maternidade

Viñeta de «Mamá», de Glòria Vives.

Viñeta de «Mamá», de Glòria Vives.

Raquel López

Desde hai xa un par de décadas, a maternidade deixou de ser ese sanctasanctórum fortificado por unha historia arrolada polo catolicismo. Falar da realidade que entraña e o poliédrico do proceso xa non é —ou xa non é tanto; aínda queda camiño— un tabú.

Polo seu estigma social e peso histórico, a maternidade atravesa, na forma que sexa, a vida dunha muller. Por sorte xa non é extravagante aínda que aínda segue sendo polémico atopar testemuños daquelas que non senten apeladas pola maternidade, que se arrepinten da súa ou que, incluso desexándoa, admiten que non todo é alegría e que non estaban preparadas para moitas partes do proceso porque son cousas das que, simplemente, non se falan.

Nesta corrente, cun ton humorístico pero cheo de tenrura, Mamá é un diario ilustrado autobiográfico sobre a experiencia completa da maternidade, sinxelo e honesto. A súa autora, Glòria Vives (Barcelona, 1979), conta en primeira persoa a súa día a día desde o nacemento da súa primeira filla Júlia ata o seu segundo embarazo, de Abril.

A obra constrúese a través de episodios que levan o título da talla de roupa de Jùlia, establecendo así os períodos temporais do crecemento da nena e a evolución, ou máis ben o estado, emocional da nai atravesándoos. Glòria Vives reflexiona, máis aló das dúbidas e as inseguridades, acerca de cómo cambia absolutamente todo, desde o máis obvio e previsible ata o inesperado, independentemente da preparación que teñas para iso: a relación coa túa parella, o sexo (ou a súa ausencia), a orde, as prioridades, o lecer, a decoración do fogar, a forma de vestir, a capacidade de pensar… Todas esas transformacións, máis aló da loxística, teñen un peso emocional para a nai.

A novela foi publicada primeiramente en 2015 pola editorial Litera Libros, dedicada á literatura relacionada coa crianza, e grazas a Edicións Embora agora pódese ler no marabilloso galego da tradutora María Alonso Seisdedos (Vigo, 1961), gañadora, entre outros premios, do Premio á Mellor Tradución dá AELG (en dúas ocasións) e do Premio Nacional de Tradución de España.

Mamá «envelleceu» ben porque non é nin pretende ser un manual nin unha oda á maternidade. Nesa ausencia de pretensión atópase a súa fortaleza, xa que non teoriza sobre o tema, nárrao. Unha narración sincera e vulnerable que a converte nunha obra reconfortante e xenerosa.

Fronte a obras que mostran aspectos máis escuros da maternidade, igual de interesantes e necesarias, Glòria Vives non oculta os claroscuros pero mantense claramente no espectro positivo. É crítica sen ser amarga. Cun ton íntimo, a autora non glorifica nin tampouco devalúa a maternidade. Así, aparecen o cansanzo, as olleiras, a frustración, a inseguridade e o sentimento de desbordamento; pero tamén os descubrimentos, os pequenos e grandes logros, a tenrura e, sobre todo, o amor.

O estilo gráfico é sinxelo: mostra a escena con fins expresivos. Pequenas viñetas que reconstrúen a cotiandade. A gráfica de Vives destaca pola súa honestidade e proximidade: busca capturar as emocións reais.

Glòria Vives traballou durante anos en empregos non vinculados ao cómic ou a ilustración. A súa maternidade supuxo un xiro: tras o nacemento da súa primeira filla decidiu dedicarse a debuxar. Actualmente é ilustradora, historietista e profesora de pintura. Entre as súas obras máis coñecidas destacan Mamá e 40 semanas: crónica ilustrada de un embarazo. Unha autora de historias debuxadas «co corazón», pensadas tanto para quen viviu a maternidade como para quen quere aproximarse a ela desde a empatía.

Portada de «Paracuellos», de Carlos Giménez.

Portada de «Paracuellos», de Carlos Giménez. / .

50 aniversario de Paracuellos

Compartir relatos de resistencia é outra forma de revolución. Neste ano, o do cincuenta aniversario da morte de Franco, publicouse a edición integral, de mans de Reservoir Books, de Paracuellos (1976-2022), que recolle os nove álbums completos e corrixidos da serie monumental do gran Carlos Giménez (Madrid, 1941), obra necesaria para a memoria histórica.

Nesta obra autobiográfica cóntase como era a vida diaria nos fogares do Auxilio Social na postguerra franquista, desde o punto de vista dos nenos. Todas as historias que compoñen a serie baséanse nas vivencias do propio autor, que medrou nun destes centros, e dalgúns dos seus compañeiros de infancia.

Polas súas páxinas paséanse os orfos que deixou a Guerra Civil, cos seus contos, os seus xogos e os seus heroes de cómic; os falanxistas que lles inculcaban «o espírito nacional», as nais separadas dos seus fillos, a fame e a soidade. A obra foi premiada co Premio ao Mellor Álbum en Angulema en 1981, Premio á Mellor Obra Nacional do Cómic de Barcelona 2000 e o Premio do Patrimonio de Angulema en 2010, entre outros.

Suscríbete para seguir leyendo

Tracking Pixel Contents