«Zadym», emocións sobresaíntes

Case tres décadas despois do seu debut, fáltanlle dous anos para acadalas, Moon Cresta vén presetarnos o seu novo disco, Zadym, nun proxecto interdisciplinar no que música e banda deseñada camiñan da man nun formato asinado polo propio grupo na parte musical, e na concepción da historia, mentres Raúl Maya puxo o lapis e todo o talento para completar con imaxes e ilustracións un traballo tan extraordinario como chamativo.

Coas lembranzas da pandemia como punto de partida e coa chegada á estación viguesa de Urzáiz dun tipo misterioso que ninguén acode a recibir, e que vaga polas rúas sen destino claro, comeza unha aventura ilustrada e sonora que nos engule de principio a fin sen ningunha concesión ao despiste ou ao aburrimento.

Así chega esta nova entrega dun cuarteto vigués que continúa teimudo por un camiño no que a convicción por coñecer realmente o que un quere facer, por sabelo transmitir e tamén por atinxir o xeito e mais a fórmula de como conseguilo queda patente en cada un dos oito cortes que conforman a parte musical do traballo. Todo elaborado nos Garaxeland de Santiago de Compostela, mesturado por Edu Vidal e gravado por Diego Basadre e coa produción compartida polos propios membros da formación: Manu Ares na batería e na percusión, Antón F. Piru no baixo, Manu Doble L nas guitarras e David «Mr. D» Vázquez nas voces e nos teclados, deixando ás claras o fantástico estado de forma dunha das nosas bandas de cabeceira.

Conforma este «discómic» a súa quinta entrega discográfica e outra vez os Moon Cresta tiran de calidade e mais de bo facer, poñéndonos nese escenario das emocións nos que se moven como peixe na auga. «Estou vivindo un pesadelo ou nun filme cutre de ciencia ficción? Cando todo isto acabe espero que aprendamos a vivir» contan na tremendamente evocadora «The Arrival» coa que baixan o telón do disco. «Mira, velaquí vén. Abre os teus brazos, a vida aínda nos dá unha oportunidade, non mires cara o pasado» cantan na adictiva «Brand new dawn» ou «no meu maxín deter o péndulo soaba pero xa non aturo a calma deste estado zen» versan na rockeira e preferida nosa «Un día máis».

Deste xeito, Zadym funciona como un relato sólido e real que nos enfrenta de cheo a ese momento da nosa historia recente, situándonos diante dese espello tan necesario. A vida na súa dimensión máis cotiá pero tan salferida de distopía. A reflexión como argumento imprescindible e uns textos que se mergullan na poza dos problemas sen medo a mollarse pero coa certeza de que non son tempos de afogar.

Zadym soa musicalmente tan solvente como se lle supón a un grupo tan sólido e cun Raúl Maya debuxándonos un disco nun relato lineal no que a lectura, visionado gráfico e audición do álbum merecen escoitas conxuntas, gozosas e sosegadas. Agora toca velos en directo nunha xira que os levará por moitos escenarios do país e onde, outra vez e sobre as táboas, Moon Cresta se postularán, dende o seu curruncho, como unha das propostas musicais máis sobresaíntes deste país nas últimas tres décadas.

Suscríbete para seguir leyendo