Suscríbete

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

Con visión libertina

Territorios para a polémica

Con visión libertina

Con visión libertina

A autora franco-canadense Andrée Wilhelmy gañou o premio Sade no 2015 por Os sangues, unha obra que sorprende pola elegancia de estilo, porque se interna nun territorio escuro cunha ollada amoral e porque recrea a historia de Barba Azul cun final que, en pleno auxe do feminismo, non reproduce a rebelión da última esposa do ogro, tal como sucede na versión orixinal recollida por Perrault da tradición oral.

A novela da voz a sete mulleres que escriben en setes diarios íntimos a súa relación con Féléor, un refinado e poderoso aristócrata, que amosa unha paixón desmedida pola carne crúa, a violencia e mais as experiencias extremas, das que serán vítimas as súas esposas. Estas, lonxe de evitaren os excesos do ogro, caen nas súas redes por propia vontade e consenten que a máxima dominación satisfaga os desexos de Féléor. A decisión das mulleres de morrer por dar intenso pracer a un home coloca os lectores nun territorio aberto á polémica. Un mundo de perigos, paixón levada ao límite, erotismo, instinto salvaxe e autodestrucción vencellan esta narración, escrita con clara vontade estética, ao medievalismo, ao romanticismo e ao mundo da psicanálise freudiana.

Estamos ante un libro arriscado que, no contexto actual, pode provocar reaccións moi contrarias. Pero o que está claro é que o perverso Féléor, que reúne os diarios e os anota; Constance, que pretende esquecer o marido; Mércredi, propensa á idealización do monstro; a bailarina Abigaelle, cultivadora da dor; a fría Phélle; a fermosa Lotta; e a curiosa e desprezada Marie forman un retablo difícil de esquecer.

ANDRÉE, Wilhelmy, Os sangues, (trad. Moisés Barcia) Rinoceronte, Cangas, PVP. 18,5

Para continuar leyendo, suscríbete al acceso de contenidos web

¿Ya eres suscriptor? Inicia sesión aquí

Y para los que quieren más, nuestras otras opciones de suscripción

Compartir el artículo

stats