Escravas do algoritmo

Os globos terráqueos cautiváronme dende sempre. De cativa, visitaba uns grandes almacéns de Vigo para ver uns enormes e suntuosos que se podían abrir e tiñan un minibar dentro.

Eu imaxinaba que, de maior, tería un cunhas botelliñas talladas de whisky escocés de 12 anos. Por suposto, eu nunca lle confesei isto á miña nai. De seguro, abriría os ollos maruxía asustada e nunca me deixaría saír da casa.

Do que si soubo é do gusto polo globo terráqueo. Varios me comprou na versión barateira en plástico co mar pintado de azul. Todavía gardo un coa base rota. Nel, aínda perviven a URSS e Iugoslavia. Non existen nin Croacia, nin Letonia nin Uzbekistán.

Ben se ve que eu son doutro tempo, dunha época mellor para unhas cousas e peor para outras moitas. Adoro certos avances e odio outros mentres unha terceira vía cambia de faciana co tempo, como esas persoas que van perdendo velos e que lonxe de se volveren transparentes convértense en fuel pétreo e opaco.

Nese bando, pero de elementos, sitúo o algoritmo. Sinto simpatía pola súa etimoloxía. Leo que ten orixe árabe, que procede de al-Khawarizmi, como chamaban o matemático Mohamed ben Musa, un influencer do século VIII.

A el, nomeárono como o lugar onde naceu, Khawarizm, no actual Uzbekistán, pero acabou vivindo en Bagdad. Alí, o califa encargoulle ocuparse da Casa da Sabeidoría, unha especie de Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC). Fixo un libro da superficie do mundo, outro sobre o cálculo e un de tablas astronómicas.

Para algúns, al-khawarizmi derivou no algoritmi latino. Para outros, pasou polo grego como aritmo (número). Agora, significa secuencia de operacións para resolver un problema.

Hoxe, promete un mundo máis áxil e doado pero comanda a nosa vida e os sentimentos. Tenme axudado a descubrir ideas e atmosferas; mais, como fuxo dos invasores, ódioo. Non sei canto durará a miña resistencia ideolóxica. Na práctica, xa sucumbo, transformada nunha escrava máis do algoritmo.

Suscríbete para seguir leyendo