O corazón da Peregrina latexa con máis forza que nunca

Máis alá da música e dos espectáculos, as festas continúan conservando un profundo vínculo coa súa historia e coa devoción á Virxe Peregrina, patroa da cidade. Este 2026 será, ademais, unha edición especialmente simbólica porque o santuario recupera a súa imaxe tras meses de restauración e a confraría chega ao inicio das celebracións cun número histórico de novos integrantes.

A conta atrás para a Peregrina comezaba a semana pasada coa novena e cun dato que reflicte o momento que vive a Confraría da Virxe Peregrina. Ata 40 novos confrades recibiron este ano a medalla da entidade, a incorporación máis numerosa que lembran os seus responsables.

Entre os novos membros incorporáronse persoas de diferentes idades e familias enteiras, unha circunstancia que confirma o relevo xeracional dunha institución que continúa gañando peso na vida social e relixiosa da cidade.

Coas novas incorporacións, a confraría rolda xa os 700 integrantes, consolidándose como a máis numerosa de Pontevedra e unha das entidades relixiosas con maior participación da provincia.

A ofrenda floral, a procesión da Virxe Peregrina, a histórica danza gremial de cintas, as misas solemnes e os actos relixiosos continúan sendo o corazón dunha celebración que soubo evolucionar sen perder as súas raíces.

Ao redor destes actos tradicionais medrou unha programación cultural que converte durante once días o centro histórico nun gran escenario ao aire libre, onde conviven o folclore galego, as bandas de música, as charangas, os espectáculos familiares, as verbenas e os grandes concertos.

Un símbolo de Pontevedra

A imaxe da Praza da Peregrina volverá ser este ano unha das máis fotografadas da cidade. Despois de varios meses de traballos de restauración, o Santuario da Virxe Peregrina presenta xa practicamente libre da estada a súa emblemática fachada barroca, devolvéndolle ao templo a presenza coa que foi concibido hai máis de dous séculos.

Construído no século XVIII, o Santuario da Virxe Peregrina é un dos edificios máis recoñecibles de Galicia pola súa singular planta en forma de vieira, símbolo do Camiño de Santiago. Declarado Ben de Interese Cultural, constitúe o corazón espiritual das festas e un dos monumentos máis visitados da cidade.

A intervención permitiu actuar sobre cubertas, fachadas e elementos pétreos, eliminando problemas de humidades e garantindo a conservación dun dos edificios máis singulares do patrimonio relixioso galego. A retirada do entramado metálico durante os últimos días deixa xa ao descuberto boa parte da fachada principal, polo que miles de visitantes poderán volver contemplar o santuario na súa totalidade durante os días grandes das festas.