Gondomar, a terra dos 87 muíños

Danlle nome a barrios enteiros coma o que se ubica en Vincios e foron lugares capitais para a cidadanía hai tan só unhas décadas. Os muíños tiñan unha función decisiva na alimentación e na actividade económica galega e tamén na social e na cultural. «Unha noite no muíño/ unha noite non é nada/ unha semaniña enteira/ esa si que é muiñada», di o cancioneiro popular. En Gondomar son ducias, non hai un rexistro oficial pero Manifesto Miñor contabiliza 87, «se ben é certo que dalgúns apenas quedan sinais ou simplemente só quedan reflectivos na toponimia», explica o seu voceiro, Antonio Araúxo. Para poñelos en valor, a formación política faille unha proposta ao goberno municipal. No vindeiro pleno, previsto este martes, día 12, pedirálle a elaboración dun inventario para catalogalos, restaurar os que se poda e organizar rutas para visitar algúns deles, «para que as novas xeracións podan ver o seu funcionamento, só se conserva e respecta aquelo que se coñece», explica o seu voceiro, Antonio Araúxo.

Afirma o concelleiro da oposición que son poucos os que seguen funcionando, case sempre grazas ao compromiso e amor dos seus propietarios ou herdeiros, que mesmo os poñen a disposición de escolas e visitantes. A maioría, afirma, rondan os 200 anos de antigüidade, pero tamén os hai máis antigos, algúns deles citados no Catastro do Marqués da Ensenada (1752-1753), polo que «é de supoñer que terán máis de 300 ou 400 anos», sinala Araúxo.

«Estamos a falar dun importantísimo patrimonio inmaterial que leva incorporadas historias, lendas, tradicións, etc. que cómpre recuperar en toda a súa dimensión», engade.

Por todo iso, Manifesto Miñor insta ao goberno municipal de Gondomar a traballar en colaboración coa veciñanza das parroquias, coas entidades veciñais, coa Entidade Local Menor de Morgadáns, así como coas institucións galegas encargadas de mirar polo noso patrimonio para inventariar, restaurar e divulgalo.

Suscríbete para seguir leyendo