Muere el presidente de la CMVMC de Ventosela al caerle encima un árbol que talaba en Soutomaior: «Sen ti, o teu legado permanecerá con nós»

Silvio Couñago Toucedo, de 55 años de edad, ha fallecido en la mañana de este sábado al caerle encima un árbol que talaba en una finca del municipio pontevedrés de Soutomaior, concretamente en el barrio de Moreira.

Según ha informado el 112 Galicia, el fallecido era presidente de la comunidad de montes de Ventosela, utilizaba una grúa para dirigir la caída del árbol que cortaba, , pero aún así este acabó cayéndole encima.

Fueron los servicios de Urxencias Sanitarias los que dieron el aviso sobre las 9,50 horas, y al punto también se desplazó la Guardia Civil, Protección Civil de la Mancomunidad Oitavén Tea, así como Protección Civil de Redondela.

In Memoriam: «O Sorriso de Silvio»

La presidenta de la A.V.D.C. Miñoteira ha querido darle un último adiós con este In Memoriam titulado 'O Sorriso de Silvio':

Silvio Couñago Toucedo, para todos, Silvio. Nunca pasou desapercibido. Nin cando ía á escola e lideraba unha pandilla de rapaces e rapazas que, con moi pouco, sempre o pasaban ben; nin cando, xa de adulto, daba a súa opinión sobre calquer tema. Traballador e boa persoa. Pai, compañeiro de vida e avó. Comprometido coa súa parroquia. Dende hai xa moitos anos atrás, presidente da Comunidade de Montes en Man Común de San Martiño de Ventosela.

Hai oito días estabamos na cafetería do Centro Cultural da Miñoteira, en Ventosela, falando sobre como seguir avanzando: podar as árbores da zona de lecer ao redor do centro cultural, trasladar a oliveira, decidir como e cando limpar o souto por baixo da Miñoteira… E hoxe, oito días despois, vemos que todos eses plans de futuro terán que facerse sen Silvio. Non será igual.

Hoxe Silvio deixounos para sempre. Foi nun tráxico accidente mentres traballaba no monte, botando unhas árboles abaixo. Facendo o que sabía facer e o que fixera tantas veces antes, algo no que era todo un experto. Sempre o fixo con éxito e sen consecuencias. Pero hoxe as cousas saíron mal.

Así é a vida, dura e implacable en ocasións, cando menos se espera, cando tanto quedaba por vivir e por facer. Aínda facendo o que ben sabemos, ás veces sae mal. Iso foi o que che pasou a ti, querido Silvio.

Deixasnos no día dos namorados, un 14 de febreiro. Marchaches para sempre do noso lado. Botarémoste de menos. Aquí quedan as obras que fixeches, o teu traballo e o teu exemplo. Sen ti, o teu legado permanecerá con nós.

Cando chegue o verán haberá que lembrar ir regar os castiñeiros que se plantaron o Día da Árbore o ano pasado, cos nenos do colexio de Reboreda… En fin, todo se andará.

Unha forte aperta para a túa familia e seres queridos e un bico grande para ti, que seguro que o recibes con ese sorriso teu que nunca esqueceremos. Descansa en paz.

*María Lourdes Castro Domínguez Presidenta da A.V.D.C. Miñoteira.