10 de agosto de 2018
10.08.2018

Carla de Vaipolorío

10.08.2018 | 01:59

No amencer do domimgo xa apreta a calor e a xente de Vaipolorío prepárase para a segunda limpeza do río dos Gafos, que todos a cotío axudamos a emporcar. Tamén está Carla, unha nena de dez anos disposta a colaborar na limpeza a carón dos avós. Góstalle a praia, o monte e o río, pero hoxe tócalle o río pero non para desfrutar, ven a limpalo. Leva no colo, como se fose unha moneca, un feixe de bolsas de lixo que vai repartindo á xente que baixa ao río.

Vai na procura dos tesouros que trae o río, pero non son os que debería traer de xeito natural e que ven coñece o escritor Carlos Solla. Os tesouros que atopa Carla son bolsas de plástico,botellas de vidro, latas, rodas, paraugas e ata unha máquina de coser. Vai faladora e co sorriso nos beizos polas orellas, co recendo a loureiro e mentrasto cas silveiras das amoras que aínda non madurecen ca sombriza das árbores que se espellean no río, na compaña das avelaiñas e bolboretas de cores e o rechouchío dos paxariños vai atenta provendo de bolsas e recollendo as cheas de lixo e indicándolle ós que están no río coidado cas abellas velutinas.

Os avós de Carla son as xentes do poema de Bertolt Brecht ? "Hai persoas que loitan un día e son boas. Hai persoas que loitan un ano e son millores. E ainas que loitan toda unha vida, esas son as imprencindibles". Como a xente de Vaipolorío, como o son os mozos e mozas da asociación Xoan XXIII, os estudantes estranxeiros das becas Erasmus, de xente anónima que está a veranear e baixa do hotel donde se aloxan e pide colaborar na limpeza, e a xente que pasea polas beiras e danlles folgos aos que están a limpar.

Despois de tres horas no río imos cansos ca calor e os traxes de goma pegados ao corpo. Indo a contracorrente faise duro ata para Carla, que xa non ríe nin fala tanto. A todos vannos quedando poucos folgos e estamos desexando rematar.

Sempre que me meto no río ao sair o fago con tristura. Lembro que o noso río da infancia atópase tapado cunha lousa de cemento e debaixo, xunto ao río, tamén están soterrados os millores intres da nosa vida. Oxalá un día nos decatemos que non se pode ter tapado un río e Carla e outras xeneracións poidan limpar e desfrutar dun río fermosísimo que deixaron sen luz e vida, como di o presidente de Vaipolorío. Un río tapado xa non se lle pode chamar río, é unha cloaca.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook
S.P.
Lo malo del embrollo que ha montado la Xunta con la sede de la fundación...
MANUEL BRAGADO
Vigo contou cun gran teatro en 1832. Foi o que na Princesa inaugurou o rico comerciante Velázquez Moreno...
 

Calendario laboral y escolar 2017/2018

Calendario laboral 2018 en Galicia

Calendario Laboral 2018 en Galicia

Aquí tienes a tú disposición todos los días festivos en  Vigo y en Galicia , así como el Calendario escolar 2017/2018 .

 

Enlaces recomendados: Premios Cine