12 de abril de 2010
12.04.2010

10 anos sen Fernando Pereira

Carmen Álvarez Domínguez - Soutomaior

12.04.2010 | 02:54

Falaba con Fernando Pereira Caamaño, aló polo ano 1987, da necesidade que sentimos algunhas persoas de servir ó común. Fernando era por aquel entón alcalde de Soutomaior, saíra elixido nas primeiras votacións democráticas, despois da longa ditadura franquista. Viñera de Uruguai, país que escollera para o seu "exilio voluntario". Serviu 16 anos no eido político neste concello, e os oito primeiros, non cobrou unha peseta polo seu labor.
Eu viñera para as terras de Madruga, a integrarme de novo no rural, coa miña familia.
Dez anos despois daquela conversa, estaban en marcha varias asociacións, que aínda hoxe, seguen traballando por un mellor futuro de relación e convivencia. Asociacións veciñais e culturais como a de Lourido, Moreira, e Comboa, o colectivo ecoloxista "Verduxo", os grupos de música tradicional "Tralovalo" e a "Troula" ou o grupo de teatro "Fonte da Tella" naceron a partir do esforzo e do ideal de servizo de persoas que cremos que o asociacionismo é, o mellor xeito de facer país.
Despois de rematada a súa etapa política na Candidatura Veciñal Independente en 1995, e xa como ex alcalde, Fernando, "refundou" por así dicilo, a asociación "Amigos do País" na que tiven a sorte de colaborar. Segundo dicía, esta asociación xa contaba con estatutos antes do ano 36, e mesmo tivera actividade en países como Arxentina, Uruguai e México. Actos como o do 17 de agosto en lembranza de Alexandre Bóveda ou a entrega dos premios "Amigos do País", fixeron que moitas persoas se achegaran a Soutomaior, a vivir connosco, inesquecibles días de lembranzas e amizade.
Avelino Pousa, Fernando Quintela, David Otero, Neira Vilas, A Quenlla, Diego Bernal, Luísa Villalta, Xela Arias, Suso Vaamonde, Orencio Pérez, Henrique Gradín, Xosé González, Bieito Ledo, Antón Bértolo, Salvador Álvarez Manuel Lourenzo e tantos outros amigos e amigas, bos e xenerosos, compartiron con nós aqueles días, onde a lingua, a historia, a música e o amor á terra, eran xantar de unión e fraternidade.
Como se recordará, Fernando Pereira falecera inesperadamente o 21 de abril de 2000, e como ben dixera Méndez Ferrín diante do seu cadaleito, "morreu na máis limpa das pobrezas". É sabido polos que estivemos preto del, que rañaba o peto para axudar a levar adiante calquera acto que aportara cultura e coñecemento ó pobo. Foi un gran mestre da honradez e da dignidade, e seu ideal de servizo ó país, inquebrantable.
Os que seguimos traballando por xuntar forzas e ideas para mellorar o futuro da nosa sociedade e do noso entorno natural, temos presente ás persoas qué, como Fernando, son un referente de vocación e entrega. Só dende o sentimento de amor polo próximo e pola natureza, podemos gozar e percibir que o que facemos terá sempre continuidade, e por enriba de todo, rematar a nosa vida sen ter xamais a sensación de haber pasado por ela, coma por unha viña vendimada.
O vindeiro día 17 de abril, recordarémolo en Arcade en merecida homenaxe

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook
S.P.
Lo malo del embrollo que ha montado la Xunta con la sede de la fundación...
MANUEL BRAGADO
Vigo contou cun gran teatro en 1832. Foi o que na Princesa inaugurou o rico comerciante Velázquez Moreno...
 

Calendario laboral y escolar 2018/2019

Calendario laboral 2018 en Galicia

Calendario Laboral 2018 en Galicia

Aquí tienes a tú disposición todos los días festivos en  Vigo y en Galicia , así como el Calendario escolar 2018/2019 .