La Fundación Rosalía de Castro deja claro que "o verdadeiro caldo galego non é o que nos describen moitos autores culinarios, nin o que con tal nome nos dan en Madrid e outros puntos, facendo intervir nel profusión de carnes e infinidade de embutidos". En realidad el típico caldo al que escribía Rosalía, el "enxebre, redúcese sinxelamente a unha mestura de patacas, feixóns, verduras e unto de porco, rancio, e máis nada".

Ese es el plato de que habla Rosalía en su poema cuando presenta a "unha muller que vén de Santiago a Padrón e chega á casa mollada e esfameada; a pesar de que carece de todo e de que os seus avaros veciños lle negan o que lles sobra, consegue o milagre da supervivencia: facer un humilde caldo de gloria e un bolo do pote", explica la Fundación. Así, "no seu triunfo sobre a desventura e a pobreza, ao pé da quentura da lareira no seu fogar, está tamén a lección de como con case nada o ser humano é quen de sobrevivir e ademáis ser feliz".