Nunha reunión mantida pouco despois das riadas no ano 2006, o señor Suárez Canal díxonos aos alí presentes (políticos e representantes das comunidades), que traería cartos para o Concello de Oia pero quería que eses chegaran aos afectados. Pois pasado máis dun ano algúns dos afectados seguen sen recibir o prometido.
A miña sogra, unha muller como moitas no agro galego que traballa o campo e a pensión de viudedade que cobra apenas dá para mantela. Nas riadas afogáronse todas as galiñas, o porco enfermou e casi lle morre, a auga tiroulle un muro e deixoulle dañadas as cortes dos animais. Aínda está esperando.
Por Oia paseáronse uns funcionarios da Xunta, relacionando os daños e explicándolles a xente os pasos a seguir para cobrar axudas. A Zulema, que así se chama a miña sogra, dixéronlle que as galiñas non as podería cobrar (xa os veciños nun acto solidario encargáronse de repoñer o galiñeiro con creces). En canto ó muro, que o fixera, que enviara a factura a Xunta e que eles lle ingresarían os cartos. Meses depois de con moito esforzo económico rematar o muro, falou conmigo porque seguían sen mandarlle o diñeiro. Póñome en contacto cun dos funcionarios que estivo por aquí e dime que marcha de vacacións pero que á volta recibiremos unha carta coa resolución. Meses despois e fartos de esperar teño que acudir a ese desagradable sistema galego de solucionar os problemas. Acudo a un amigo que é diputado provincial, e pídolle un favor persoal, este xestiona o tema obtendo exactamente o mesmo resultado, o mesmo funcionario marcha de vacacións pero á volta recibiremos unha carta.
Eu non sei se a culpa é da Xunta, do Concello ou nosa por creer nos políticos pero vou votar en branco nas próximas eleccións. A miña sogra ten setenta e tres anos e por desgracia non lle queda moito que votar, eu, máis xoven, non penso incentivar co meu voto a carreira de algún policastro nin as vacacións dun funcionario que realizou mal o seu traballo: nunca máis
