O xuíz que quixo á súa lingua

"Un acto de xustiza a unha persoa comprometida coas causas xustas". É, en palabras do responsable de Política Lingüística, o recoñecemento público que agora se lle brinda a Fermín Bouza Brey, protagonista do acto de homenaxe que se celebrou onte na praza dos xulgados da Parda e no que se descubriu un busto do maxistrado que quixo unha xustiza enraizada no seu pobo.

S. REGUEIRA - PONTEVEDRA Modernizar a xustiza e entendela como un ben que ten o deber de fundir a súas raíces no pobo e na cultura de Galicia. Son claves da vida e da obra de Fermín Bouza Brey (Ponteareas, 1901- Santiago de Compostela, 1973) que foi xuíz pero tamén etnógrafo, escritor, académico e historiador ó que a súa militancia galeguista costoulle incluso ser apartado da maxistratura.
Foi tamén un pioneiro da poesía e de feito consideraselle iniciador do neotrovadorismo que logo seguirían outros autores como Cunqueiro.
A Irmandade Xurídica Galega lembra estas facetas, e moi especialmente a súa loita pola presenza da nosa lingua na xustiza, no ciclo de homenaxes que adica a Bouza Brey, un programa que xa incluiu a presentación da obra "Fermín Bouza Brey, xuíz e galeguista" e que continuou onte coa descuberta do busto do maxistrado.
A obra érguese agora na praza que leva o seu nome, diante dos xulgados de Pontevedra, a cidade na que cursou parte do seu Bacharelato. É un busto de bronce do maxistrado erguido sobre a base de pedra que realizaron na Escola de Canteiros.
Na homenaxe (na que se deron cita as principais autoridades da provincia e da cidade) o responsable de Política Lingüística convidou aos asistentes a difundir e continuar o legado de Bouza Brey: "É hoxe parte da nosa tarefa, dos que cremos que a nosa lingua é viva e ten futuro".