Recital de voz

Solá ofreceu un recital de rexistros, pero a intigra xira sobre unha única situación

30.06.2014 | 01:47
Un momento da representación de "Como por un tubo".

Miguel Ángel Solá é un actor que, sen demérito do seu enorme talento interpretativo, lle debe unha boa parte da súa celebridade a unha voz privilexiada -fermosa e educada- que o fai inmediatamente recoñecible e, para unha gran parte do público, entrañable. Non é de estrañar, daquela, que trate de explotar esa aptitude a través da combinación de dous medios que dependen case exclusivamente da expresividade da voz humana para ser efectivos: a radio e o teléfono. Como por un tubo recrea un programa de radio arxentino dos anos cincuenta no que se narra a historia dun home que, rexeitado pola súa amada, se pecha na súa casa e só mantén contacto co exterior a través do teléfono.

Velaí a oportunidade de apoiar un espectáculo na sedutora voz de Solá, que ofrece un auténtico recital dos seus variados rexistros cunha versatilidade e frescura abraiantes. Está moi ben arroupado por un espléndido elenco que achega a música, os leves toques de humor porteño, a pequena dose de glamour que require a melancolía da recreación histórica. Destaca, sobre todo, a elección dun narrador en forma de sombra chinesa que exerce de conciencia e fustrigador do infeliz protagonista da montaxe: o elemento máis orixinal dunha posta en escena rutineira e descoidada.

O problema é que toda a intriga xira sobre unha única situación e que toda a batería de recursos destinados a alixeirala (as cancións, as parodias de anuncios, as intervencións en vídeo) non son quen de nutrila e enriquecela: o seu cometido é ternos entretidos un chisco máis para encher o tempo regulamentario dunha función estándar. Axiña medra a sensación de que as accións se repiten indefinidamente e que a trama non avanza cara a ningures.

Tamén existe, todo hai que dicilo, a sospeita de que hai referentes culturais que serían inmediatamente recoñecidos na Arxentina pero que aquí pasan desapercibidos, como sucede con algunhas brincadeiras que xogan coas diferenzas entre os significados dalgunhas palabras no castelán da península e o de América.

A profesionalidade dos intérpretes, a inmediatez dalgúns recursos cómicos e algúns momentos realmente inspirados van axudando a chegar ao final sen maior queixa. Para moitos espectadores, esta mestura de sentimentalismo e humor amable é suficiente. Para outros, entre os que se atopa este cronista, resulta un divertimento que dura demasiado para o pouco que ofrece.

O sábado parecían prevalecer os primeiros, xa que se aplaudiu con verdadeiro entusiasmo. Talvez en recoñecemento do traballo dos artistas que, sen dúbida, o merecían.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

Deportes Morrazo

La salvación como objetivo tras cambiar casi toda la plantilla

La salvación como objetivo tras cambiar casi toda la plantilla

El Moaña de Miguel Fernández se presenta ante su afición - Solo repiten 5 jugadores

El Defensores mide sus fuerzas al CB Porriño

El Defensores mide sus fuerzas al CB Porriño

El club organiza el viernes el cuarto torneo Basket na Rúa 3x3, en la alameda

El nuevo Alondras quiere empezar con victoria

El nuevo Alondras quiere empezar con victoria

Con una plantilla totalmente renovada, los cangueses reciben esta tarde al Noia

A la ilusión a través del trabajo

A la ilusión a través del trabajo

- Los discursos en la presentación del Alondras se centraron en la importancia de la humildad - El...

El Alondras revoluciona la plantilla

El Alondras revoluciona la plantilla

Solo cuatro jugadores de la pasada campaña continúan en el proyecto de Antonio Fernández

 

Calendario laboral y escolar 2016/2017

Calendario laboral 2017 en Galicia

Calendario Laboral 2017 en Galicia

Aquí tienes a tú disposición todos los días festivos en  Vigo y en Galicia , así como el Calendario escolar 2016/2017 .

 

Enlaces recomendados: Premios Cine