"Os grandes almacéns esconden a literatura infantil en galego"

ÁNGEL GRAÑA - VILA DE CRUCES Naceu en Calvelo de Maceda (Ourense) en 1947 e exerce como catedrático de lingua e literatura galega. Xoán Babarro González gañou o V Premio Arume de poesía para nenos coa obra titulada “A princesa de Taramundi” gracias a que se trata dunha “poesía do galego estremeiro, e, dende o punto de vista léxico, utiliza dialectalismos do galego oriental”, afirma o xurado encargado de fallar o premio convocado pola Fundación Xosé Neira Vilas, de Gres (Vila de Cruces).

–Que supón para vostede gañar o Arume?

–Fundamentalmente é un recoñecemento ao teu traballo e tamén un aliciente para seguir facendo poesía para nenos, algo que cada vez gústame máis.

–Como xurdiu a necesidade escribir para os cativos?

–Como profesor que son, móvome dentro de ese medio. Ademais, hai cousas que enganchan cando fas poesía para os rapaces como son o uso da imaxinación e os elementos surrealistas que non se permiten na case totalidade da literatura para adultos.

–Cal é a postura dun escritor adulto cando pensa en escribir para os máis novos?

–Escribir para nenos siñifica optar por determinados temas ao mellor pouco tratados na literatura adulta. Tamén tes que adaptar a lingua ao mundo infantil para facer recoñecible a túa historia por parte dos hipotéticos lectores. É a mesma distinción que existe entre contar un conto para nenos e contar outro para persoas adultas.

–Como contempla a situación actual da literatura infantil en Galicia? Chega en condicións aos seus receptores naturais, os nenos?

–A literatura para nenos en galego non ten nada que envexar a outras, e ahí están os premios que estánse a conseguir en concursos internacionais. O malo e que aínda atopas vías de distribución cortadas por elementos externos que temos que superar.

–Por exemplo ...

–Os grandes almacéns esconden a literatura infantil en galego. Estes días nos que se merca moito libro por mor do Nadal é doado comprobar como nas librerías dos centros comerciais a literatura galega ou ben non existe ou está escondida nun recuncho e non está visible. Dánlle prioridade a literatura en castelán como se se avergoñaran da feita en galego.

–En que traballa agora?

–Teños varias cousas en marcha que espero rematar dentro de pouco tempo.