SEHILA RODRÍGUEZ - AGOLADA
A comarca dezá conta cunha grande tradición musical que cada vez atrae a máis mozos. A presenza de numerosas bandas artísticas xermina intérpretes que, amantes da música, centran a súa vida nesta profesión. Javier González é un dos mozos galegos que despuntan neste ámbito compaxinando, aos seus 22 anos, os estudos no conservatorio coa súa participación na Xove Orquestra Sinfónica de Galicia, a Escola de Altos Estudos Musicais e, no ámbito nacional, a súa recente incorporación á Joven Orquesta Nacional de España.
-Como nace a súa vocación pola música?
-Desde pequeno gustábame este mundo. Empecei ca trompeta, pero por diversos problemas non puiden tocala, así que mudei á trompa que, hai 15 anos, era bastante novidosa. Inicieime na banda por hobby, ninguén da miña familia se dedicara antes a esta profesión. Ademais, servíame para viaxar fóra da casa e, aos poucos, continuei ata agora.
-Canto tempo leva tocando?
-Empecei de pequeno, cuns 7 anos. Case non sabía ler, polo que para interpretar as melodías, o antigo director da Escola de Música de Agolada, José Manuel Collazo, pintábame as notas para que as recoñecera.
-Como chegou a incorporarse a Joven Orquesta Nacional de España (Jonde)?
-Presenteime a probar sorte. Como en Galicia xa estou ligado á Xove Orquestra Sinfónica de Galicia e a Escola de Altos Estudios Musicais que pertence a Real Filharmonía de Galicia, decidinme a probar sorte a nivel nacional, tratábase de dar un paso máis alá na miña formación.
-Como son as probas para acceder a formar parte desta formación?
-O certo é que son moitos os candidatos que se presentan. A primeira proba consistiu nun concertó de Mozart para trompa. Na segunda fase realizábanse uns 9 ou 10 xogos orquestais, trátase de interpretar as partes nas que o instrumento ten maior protagonismo dentro dunha determinada obra dos grandes compositores. A última das probas consiste na "lectura a primeira vista", na que se toca unha determinada obra sen un ensaio previo.
-Considera que resulta difícil formarse na música dentro de Galicia?
-Hoxe en día menos. Supoño que cada un vai buscando a saída que máis lle interesa. Nun conservatorio a formación enfócase máis desde un ámbito educativo ou para convertirse en funcionario, aínda que agora menos. Sen embargo, cando acodes a un determinado concertista que che imparte clases, quizáis se ligue máis co ámbito da orquestra. Pero o certo é que en Galicia contamos cun bo nivel de profesionais da música.
-En moitas ocasións, vincúlase o mundo da banda a un público de maior idade, cre que a xente nova non se interesa o suficiente?
-Na zona do Deza existe moita tradición e quizáis o público xuvenil que acode aos concertos está involucrado dalgún xeito cos músicos, sendo amigos ou familiares. Agora está cambiando un pouco a situación, pero sigue predominando público de maior idade.
-Cal foi o concerto que recorda con maior emoción?
-Supoño que as primeiras actuacións ca Real Filharmonía de Galicia son moi importantes, pero se teño que escoller… tira máis a terra dun, e a primeira participación ca Banda de Agolada no Certame de Bandas de Pontevedra marcoume especialmente. Notábase o apoio da xente do pobo e vivímolo intensamente, éramos unha formación con menos historia e tradición que outras das participantes. Sen embargo, sentímonos moi arroupados.
-En moitas ocasións pénsase que a profesión de músico é complicada para poder vivir dela, cal é a súa opinión?
-A día de hoxe pódese vivir da música moi ben, existen oposicións ou orquestras sinfónicas. Aínda que hai xente que segue a pensar que esta profesión non ten futuro, as cousas cambiaron moito, especialmente desde hai uns dez anos ata hoxe.
-Cales son os seus proxectos futuros?
-Agora centrareime en rematar o cuarto curso con boa nota e despois tocará facer probas para acadar un traballo nalgunha orquestra.