El uso precoz de los teléfonos inteligentes

Ter smartphone, o gran estirón

09.10.2016 | 02:15
Ter smartphone, o gran estirón

La mitad de los niños españoles de 11 años ya dispone un móvil y nueve de cada diez adolescentes de 15 años tiene un teléfono inteligente, según la estadística publicada esta semana por el INE. Y el uso por parte de los más jóvenes va en aumento. Nadie duda de las ventajas de los smartphone, pero también entraña riesgos para los menores. Esta cuestión es motivo de preocupación para muchos padres, que se sienten presionados por sus vástagos, que quieren ser como los demás y tener móvil, y se preguntan: ¿a qué edad debo comprarle un móvil a mi hijo? y ¿debo controlar su uso y fijarle límites?

A idade media de acceso ao primeiro teléfono móbil propio segue descendendo. Os últimos datos do Instituto Nacional de Estadística (INE) indican que o 69,8% dos menores españois de entre 10 e 15 anos dispón dun teléfono móbil. En xeral, os rapaces e rapazas reclaman cada vez con maior precocidade a dispoñibilidade dun smartphone. Entre os pais e nais as experiencias son ben distintas: algúns non resisten a presión e terminan cedendo antes do que tiñan pensado, outros mércanlles o terminal antes incluso de que os seus fillos/as o demanden porque o consideran unha ferramenta útil, e outros aguantan estoicamente as peticións e chantaxes emocionais ("porfi, porfi, porfi", "son o único da clase que non o teño", "o que queres é que non teña amigos").

Pero... que facer? Debo mercarlle realmente un smartphone ao meu fillo/a? Baixo o meu punto de vista, non existe ningún motivo polo que a resposta deba ser diferente dun si. Nun mundo tecnolóxico como o de hoxe, illar ao noso fillo non é a solución. Non debemos demonizar os smartphones, nin Internet e as redes sociais. As TIC non son unha moda, nin algo pasaxeiro, senón que viñeron para quedarse. Non nos enganemos, gustan a maiores e pequenos, evolucionan dun xeito vertixinoso e é preciso actualizarse de maneira regular para non quedarse atrás, pero son ferramentas tremendamente útiles para a aprendizaxe, o ocio, o entretemento e, principalmente, a comunicación e as relacións interpersoais, tan importantes no período da adolescencia.

E entón... cando? En liñas xerais, diría que o paso da educación primaria á secundaria pode ser un momento axeitado para facelo. Ter móbil sería algo así como un rito de iniciación á súa adolescencia, a chegada do gran estirón. Porén, non creo que esta sexa unha resposta única e universal, senón que existen diversos factores a ter en conta á hora de decidir. Por unha parte, debemos prestar atención ao proceso madurativo do propio adolescente. É posible que unha rapaza de 12 anos máis infantil non reclame con tanta vehemencia ter un smartphone como a súa compañeira de clase que xa está comezando a preadolescencia. Por outra parte, certas circunstancias persoais ou familiares, pódennos facer pensar que o momento de mercarlles un móbil (xa ou aínda non) chegou.

E daquela... como? Nun primeiro momento, ás nosas fillas gustaralles ensinarnos como retocaron unhas fotos coa súa nova app, a súa habilidade co videoxogo online de moda, ou o último videoclip do seu cantante favorito. Por iso, acompañemos os seus pasos na Rede,deixando tamén espazo á súa privacidade. Por outra banda, que o noso filla teña móbil, non significa que teña que pasar de 0 a 100, de non telo a estar con el as 24 horas do día. Pode comezar, por exemplo, a utilizalo durante a fin de semana. Despois o acceso pode ampliarse a algunhas tardes entre semana, ata chegar a utilizalo a diario, sen que iso sexa sinónimo de sempre e en todo lugar. Debemos establecer límites: por exemplo, a partir das dez da noite os móbiles descansan nun dormitorio tecnolóxico na entrada da casa, ao colexio non é preciso levalo, mentres estamos sentados á mesa os móbiles non se consultan...

Pero máis importante que todo isto, é educar aos nosos fillos no uso responsable do seu smartphone. Predicar co exemplo, ensinarlles a ser respectuosos nos seus comentarios nas redes, da mesma maneira que o son no contacto cara a cara, e a non aceptar solicitudes de amizade de descoñecidos, porque en moitas ocasións non son quen din ser. Tamén é necesario lembrarlles a miúdo que perdemos o control sobre todo aquilo que subimos á rede, que o dereito ao olvido dixital a día de hoxe non se pode garantir, que o que envíen por Whatsapp pode chegar ás pantallas de calquera, que cousificarse non é o camiño para conseguir máis Me gusta, que recibir unha fotografía ou un vídeo non lles da dereito a difundilo, que non deben tolerar insultos ou ameazas a través da Rede, e que poden contar connosco en caso de que algo vaia mal.

Como nais e pais é preciso incluír todo isto na axenda diaria, actualizarnos e non quedar atrás, entendendo que o tempo que empregamos nisto é unha boa inversión para o seu futuro. Será preciso facer un esforzo extra en comunicación e educación en valores, sendo conscientes de que os conflitos van xurdir, que as rabietas e as discusións son seguramente inevitables. E é que ninguén dixo que isto de ser pais ía ser fácil.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook
Enlaces recomendados: Premios Cine