O BALCÓN

Os desalmados

25.06.2014 | 09:34
Os desalmados

Foi no pleno pasado. Todo facía pensar que conxunción de lúa chea, venres e trece terían que manifestarse de forma máxica ou sinistra no Pleno da Corporación. Así foi, de forma máxica, o máximo responsabel e portavoz do PSOE, Francisco Veiga, entonou o seu primeiro "mea culpa" ó defendela proposta de ubicación do porto deportivo no zona do peirao da E.N. Militar.

Un marabilloso comezo para "o mellor alcalde de Marín" (Francisco Veiga e Carmen Gallego "Mucha") apuntaba unhas formas novas e un talante cuasi máxico. O pleno transcurriu cos clásicos "dimes e diretes" , con escasas luces e moitas sombras, tanto na bancada do Partido Popular como da oposición.

Na hora en que a lúa venceu o sol, no solpor, fíxose notar o seu desconcertante e sobrenatural poder: tocaba pronunciarse sobre un asunto de moda, de nota; a proposta do BNG sobre o modelo de estado e a xefatura do estado. Que sí Felipe si, que si monarquía no, que república agora e non despois. Una hábil xogada do Partido Popular coloca ó reconvertido PSOE, e ó seu portavoz, na tesitura de defender primeiro e apoiar despois a proposta bloqueria: o discurso non sorprende, e o repetido nestes días "somos republicanos, a nosa alma é a de Pablo Iglesias mais? "creemos e apoiamos a un "ser superior" que por vía do ADN ten que selo noso xefe de Estado.

Foi patético, vergoñento, traizoeiro, aldraxante para milleiros de militantes e simpatizantes socialistas que conforman e construíron iso do que tanto gábanse, "130 anos de historia", ós que en moitas ocasións supúxolles a derrota e o aldraxe, o exilio e a morte porque iles si tiñan alma e non estaban dispostos a vendela por? ¿un prato de lentellas?

Ese foi o suceso, mais non a reflexión. O par do insulto, o voto do PSOE, a dignidade e coherencia tanto do Partido Popular, coma do BNG e mesmo de Marinenses Independentes puñan, por xunto ca xestualización do acto de votar a man alzada, o sentir mais profundo da decisión no momento actual.

¿É posible apoiar, e posible soster mudos e calados, e posible votar e respetar a un partido que é quen de traizoar a súa alma? Prefiro mil erros, mil meteduras de pata e cincuenta incompetentes que un só home, cun partido sen alma. Prefiro cen, mil o cincuenta mil veces mais un popular, un bloqueiro, unha marinense, un liberal, un anovista ou un posiblista que non pase por traizoa la súa alma -sexa da cor que sexa- que un partido que renuncia a ela, que un partido de desalmados. ¿E vostedes?

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

Suscriptor | Opinión

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

POR RAFAEL L. TORRE

El Hotel Universo

Pontevedra conoció la modernidad en aquel establecimiento tan chic y disfrutó mucho de sus...

 
 

La calle que debe ser para Pepe Simón

La clase política, ya se sabe, no acostumbra a tener buena memoria....

 
 

JUAN JOSÉ MARTÍNEZ JAMBRINA*

Proust en el olivar de Saramago

El análisis de los psicoanalistas de los llamados "locos geniales"

 
 

MIGUEL ÁNGEL MARTÍNEZ COELLO

Orense Balneario tiene mar

Orense Balneario tiene mar. Es una localidad integrante en el partido de Tres Arroyos, al sur...

 
 

PILAR GARCÉS

Las dos Españas de Sabadell

La propuesta de quitar a Machado, Quevedo o Goya del callejero de la localidad catalana

 
 

PEDRO DE SILVA

Cargas de nuestra civilización

El objetivo del terrorismo, como su nombre indica, es provocar...

 
 
Enlaces recomendados: Premios Cine