DE BOLINA

O(a) demo sobre rodas

12.04.2014 | 01:26

Que queren Vdes. que lles diga/escriba? A verdade é que, como no célebre pasodoble, nin con eles nin sen eles, os nosos males teñen acougo e/ou remedio ningún! En todo caso, si que lle cómpre recoñecer, con todo, algo esencial: qué sería de nós -neste oficio de xuntar letras e mais letras- se eles/elas non viñesen subministrarnos periodicamente o esencial combustible? Estoume a referir, nin que dicir ten, aos nosos indicibiles, inenarrables..., arreo inefables políticos. Ou, máis exactamente, ás andanzas mil que, día si e día tamén, veñen ofertar os lizgairos, tarabelas, moi lixeiros -que diría a miña avoa Fina- e tan conxecturables representantes deste país de países, nación de nacións..., tribo de tribos e prazas de soberanía, Alhucemas, Chafarinas e Perejil axuntos; así os máis próximos como os máis afastados: locais, autonómicos ou pertencentes á administración do Estado.

Atende por Esperanza Fuencisla Aguirre y Gil de Biedma; resulta ser condesa consorte de Bornos e grande de España. Foi concelleira en Madrid, ministra de Educación e Cultura, Presidenta do Senado e Presidenta da Comunidade de Madrid. Todo iso só por agora. Non conduce -como na célebre película de Seteven Spielberg:"Duel" (1971), "El diablo sobre ruedas", entre nós- un camión cisterna Peterbilt, senón un Toyota; non obstante, velaí que acaba de deixar como auténticas nenazas a Chris Hemsworth/James Hunt e/ou Danie Brühl/Niki Lauda competindo en "Rush". Máis próximos, está claro igualmente que nin (súper) Fernando Alonso nin tampouco Carlos Sáinz teñen nada que facer diante do ímpeto -todo un tsunami automobilístico- da Sra. Aguirre. "¡Trata de arrancarlo, Carlos!; ¡por Dios, Carlos, trata de arrancarlo!": con toda certeza que se Luis Moya tivese como compañeira a Dna. Esperanza, aquel Rally de Inglaterra de 1998 tería remato dun xeito ben diferente!

Iso si; se estivésemos diante dunha muller que se dedicase á política, que sei eu, en Dinamarca, Noruega, Alemaña, nos Países Baixos..., unha de dúas: ou ben tería presentado de inmediato a dimisión na súa actividade pública ou, en todo caso, calaría ben caladiña a boca, agardando a que o temporal remitise. Pero Dna. Esperanza Fuencisla é española e, ademais, dos Madriles, chula que es una, aí é nada! Traducido: en España -é dicir, cando España era realmente España-, se unha dama da dereita-dereita ía a demasiada velocidade, perpetraba unha manobra vedada ou viña aparcar nun lugar prohibido; se tal acontecía e se achegaban onde ela os axentes da autoridade competente, tan logo como a referida señora amosaba as súas credenciais, os axentes cadrábanse, dando un sonoro taconazo, e saudaban militarmente de inmediato. Sen embargo, agora mesmo -o tempora, o mores!- van os tales, tiran de multa e denuncia e o conto acaba nas portadas dos xornais, nas tertulias radiofónicas e mais nos debates televisivos. Non, se resulta que, ao final, quen o diría!, si que estamos a habitar nunha democracia! En fin, ben coñecido é urbi et orbi que alí onde non chega a man dun cabaleiro español, si que acode a punta da súa espada; pois ben, sucede así mesmo que alí onde non chega a dunha dama española, si que chega un oportuno acelerón a tempo do seu vehículo: ¡arriba España y arriba las mujeres!

Miguel Ángel Rodríguez, Ángel Calimero (digo: Corromero!!), Ortega Cano tamén?, e agora Esperanza Aguirre, quen vai ser o próximo? De veras, que é o que lles pasa a -certos- dirixentes do Partido Popular cando se poñen ao volante? Acaso é que tomaron realmente en serio aquelas célebres palabras de José María Aznar?: "¿Y quién te ha dicho que quiero que conduzcas por mí?"; "A mí no me gusta que me digan ´no puede ir Ud. a más de tanta velocidad´" Pero home (e muller), é que non se decataron que D. Josemari -ademais de acariñar unha(s) copa- estaba a "largar" de coña?

"Precaución, amigo conductor,/tu enemigo es la velocidad./Acuérdate de tus niños (neste caso, dos netos)/que te dicen con cariño:/"No corras mucho papá" (neste caso, "abuelita"): velaí un anaco da letra da inmortal copla da, á súa vez, inmortal Perlita de Huelva. Non estaría de máis que, para alén da multa, o castigo incluíse que a Sra. Aguirre tivese que escoitar durante unha semana a mentada serenata; de certo que non retornaba ás andadas. Pero desesperen Vdes: "¡no caerá esa breva!" Falangueira e afouta como é, Dna. Esperanza Fuencisla non ha de parar até darlle a volta a tortilla e convencernos do incovencible

Así as cousas, e dado que comezamos as presentes liñas cun pasadoble, que lles parece se as concluímos con máis ritmo? Fagan memoria de grande Antonio Machín, xa que logo: "Ay que pena me das,/Esperanza, por Dios,/tan graciosa/pero no eres buena./Esperanza, Esperanza,/sólo sabes bailar cha-cha-cha."

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

Suscriptor | Opinión

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

Dos vigueses en Spokane

Decía un colega que el silencio y la emoción invadieron Estados Unidos, desde la Costa Este a...

 
 

JAVIER SÁNCHEZ DE DIOS

La influencia

A partir de la idea de que cada cual puede hacer de su capa un sayo siempre que se lo permitan...

 
 

JOSÉ MANUEL PONTE

La buena imagen de Trapero

Tras los trágicos sucesos de Cataluña el personaje de moda en los medios es el...

 
 

PEDRO DE SILVA

Aporofobia

Aunque han pasado casi dos décadas desde que la filósofa Adela Cortina propusiera...

 
 

DANIEL CAPÓ

La pregunta de la enfermera

La publicación de fotos de las víctimas de los atentados terroristas

 
 

TINO PERTIERRA

La tristeza del alivio

Agustín: "Las mejores respuestas llegan a veces cuando no te haces preguntas. A...

 
 
Enlaces recomendados: Premios Cine