Unha triste ironía

BELÉN QUINTÁNS LÓPEZ*

31.03.2013 | 09:20

Que Xosé Luís Méndez Ferrín abandone a Presidencia da Real Academia Galega xusto no ano en que a institución celebra a memoria, a figura e a obra de Roberto Vidal Bolaño é unha triste ironía. Non só pola dimisión como Presidente de quen é un escritor e un intelectual de talla magnífica, senón por todo o proceso que conduciu a ela. A Academia queda espida sen Ferrín, con quen Roberto Vidal Bolaño mantivo a través dos anos unha amizade sostida na lealdade mutua e atestada de compromisos compartidos. Principalmente coa lingua e coa cultura de Galicia, xustamente os tesouros que a Academia ten a obriga de gardar, protexer e defender ata o derradeiro alento. Nós sabemos que ninguén mellor ca Ferrín para tan vital cometido.

É particularmente doloroso que este episodio académico se produza, ademais, no ano en que a RAG lle dedica a Roberto Vidal Bolaño o Día das Letras Galegas. Sabemos que a institución responderá ás necesidades e ás esixencias desta celebración, si, pero tamén somos moi conscientes de que nada será igual sen Méndez Ferrín, o autor do Percival de Vidal Bolaño, un home sen o que é imposible comprender a nosa cultura durante o último medio século. A cultura galega non debería soportar nin permitir a ausencia de Ferrín da Academia. Por xustiza, por coraxe, por lealdade.

Nós nada podemos facer. O tempo non ten volta atrás. A dignidade de Ferrín tampouco. Quédanos o pesar polo acontecido, quédanos a solidariedade e un profundo agradecemento a Ferrín pola súa entrega e por facer da Academia un espazo común, pola súa xestión intensa e xenerosa ata nos detalles máis humildes. - tamén pola súa dedicación amigable ao noso común e querido Roberto Vidal Bolaño. Ao seu amigo.

A nós doénos pensar que todo este ano de celebración de Roberto non vai estar presidido por Méndez Ferrín. Eran moitas as razóns culturais e humanas que nos ilusionaban ao imaxinarmos a unidade de ambas as figuras durante este ano. Ninguén mellor ca Ferrín para rearmar un referente literario en que a figura do dramaturgo sobresaia coa dimensión que a súa obra esixe. Non poderá ser como pensamos, e non será precisamente por culpa de Ferrín. Por iso temos a convicción de que nos vai acompañar en todas as celebracións que este ano recibirá a figura do seu amigo Roberto, contribuíndo a colocar a súa obra no lugar que merece, avivando a súa memoria.

Nós, hoxe, apenas uns días despois de vermos a imaxe dolorosa de Ferrín abandonando a sede da Academia, queremos proclamar abertamente o noso aprecio, a nosa admiración, o noso apoio e toda a nosa solidariedade con este vello amigo e compañeiro de Roberto Vidal Bolaño.

* Presidenta da Asociación Roberto Vidal Bolaño e viúva do escritor e actor teatral

Suscriptor | Opinión

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

Consecuencias de la falta de aparcamiento

El concejal del PSOE de Cangas, Alfredo Iglesias, no llegó al minuto...

 
 

Alea jacta est, Roma!

YO ROMA, ROMA MÚSICA. Anoche estuve escuchando a la tuna en la Plaza Mayor de Salamanca, pero...

 
 

DANIEL CAPÓ

9 de agosto de 1942

Una regla universal nos dice que, casi en cualquier ámbito, las personas excepcionales son...

 
 

EUGENIO FUENTES

Tácticas nuevas para viejas redes

Los atentados por atropello o apuñalamiento no se inventaron en Niza...

 
 

J.M.EGUILETA*

As pontes sobre o río Miño

A historia dun territorio ten moito que ver coa das súas pontes. Iso lle contaba ao equipo da...

 
 

JOSÉ MARÍA PÉREZ ÁLVAREZ (CHESI)

Veranos

Para Luis Rebolledo El verano es un buen tiempo para recuperar la medida del mundo, salvo que...

 
 
Enlaces recomendados: Premios Cine