Obituario

Presidente de ´Champions´

AMALIO GONZÁLEZ MOURE*

29.03.2013 | 08:58

Segundo novas que me din, no vindeiro partido CD Lalín-CD Mondariz vaise gardar no estadio M.A. Cortizo un dos minutos de silencio máis merecidos que se recordan nun campo de fútbol. - aínda que xa o domingo pasado en moitos campos galegos houbo este recordo non podía faltar este detalle no campo que leva xa desde hai moitos anos o seu nome. Aproveito para darlle as grazas ao CD Carballiño por ser tan cabaleiroso o domingo que xoga precisamente contra o CD Lalín por terlle un recordó ao noso presidente, que, segundo me contaron os que estiveron alí, parecía coma se fora o presidente do Carballiño polo respecto que demostraron en todas as facetas. Moitas grazas por todo en nome de toda a boa xente do fútbol, que é moita.

Desde o día do seu óbito estivéronme dicindo que tiña que escribir algo, pero eu nin tiña ganas nin sabía que dicir, nin sequera como titular o artigo. Puxen "Presidente de Champions", e non me arrepinto nada, pois aseguro a calquera que hai presidentes en Primeira División e na Champions que quen lles dera ter a categoría deste home. É moi fácil ser presidente dun gran clube que ten grandes problemas pero tamén ten grandes axudas, o difícil é ser dun equipo pequeno, sacalo de cero e levalo por toda España moitas veces véndose un so e sen saber tan sequera como se vai a viaxar e se se dará chegado ao mes seguinte, ou simplemente se haberá para pagarlle ao árbitro.

No lugar de Vilar de Río celebramos todos os 25 de decembro a Santa Lucía, nunha capela que existe no lugar. Por alí nos caemos todos os anos moita xente durante a mañá para escoitar algunha misa e comprar os churros. Entre eses visitantes un era M. A. Cortizo, todos os anos. Quen isto escribe pídelle humildemente a Santa Lucía, patroa da vista, que lla conserve para que, xunto con Lucho Nistal, Modesto Cao, José Manuel, Benito de Donramiro, Pepe Cuiña (que o axudou moito), Álvaro Méndez, Manolo do Empalme e outros moitos (que seguro que se me olvidan), pídolle a todos que fagan o que poidan e axuden no que poidan a Manuel Ángel para que empece a facer o CD Lalín Celestial aló arriba. Para que cando cheguemos os que quedamos abaixo xa teñamos as nosas cores paseando polo ceo.

Nada máis, o máis sincero pésame á súa dona, aos seus fillos, á súa familia en xeral e aos seus miles de amigos, en especial a Moncho e Cachito, que tanto o acompañaron por eses campos. Isto, sen máis, de quen foi o seu amigo, veciño, directivo e aprendiz ao seu lado.

*Socio nº 26 do CD Lalín

Suscriptor | Opinión

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

JAVIER SÁNCHEZ DE DIOS

La imagen

Probablemente, lo peor de lo que ha ocurrido estos días con el overbooking de visitantes a las...

 
 

Cánovas, Rodrigo, Adolfo y...

Mi amigo Paco García, que vive en Gijón dedicado a altos menesteres...

 
 

ANXEL VENCE

Maridos de la muerte

Enamorados de la muerte ajena e incluso de la suya, los soldados de la Guerra Santa acaban de...

 
 

FERNANDO SCHWARTZ

El horror

La naturaleza de la mezquindad humana

 
 

PEDRO DE SILVA

En la inopia, me temo

¿Estaremos en guerra? Veo la foto de dos soldados libaneses en lucha contra el ISIS...

 
 

FRANCISCO SOSA WAGNER

Sexismo en la música

El regreso de la censura en los bailes de verano

 
 
Enlaces recomendados: Premios Cine