EN DIRECTO

Dignidade

 

Henrique Harguindey Banet

Por mor dunha xestión importante véxome obrigado a facer unha chamada telefónica a Vigo, a unha persoa descoñecida. Descolga e expóñolle o motivo. En galego, naturalmente. Ela, amablemente, respóndeme en español. E así intercambiamos un par de frases. Nese momento, o meu interlocutor dime: Perdón. ¿Podría hablarme en castellano? Coa mesma educación, eu respóndolle: Si, no hay ningún problema. Porque, ¿no entiende? A súa réplica textual é: Si, pero no quiero que nadie me obligue, que es distinto. Entón, por simple dignidade persoal, con igual cortesía, dígolle eu: Non se preocupe, que eu non a vou obrigar. Moi agradecido. Bos días. E colgo.
Resulta triste e revelador.
Triste porque dúas persoas que se entendían perfectamente sen impoñerlle ningunha delas á outra a súa lingua tiveron que interromper o diálogo. E o diálogo é a única maneira civilizada de se entenderen as persoas.
E é revelador porque queda claro que a negativa ao galego por parte desa persoa non foi o que non me entendese. Eu, como galego que fala varias linguas, considero esa razón poderosa e respectable e falaríalle en calquera lingua na que nos puideramos comunicar. Mais non, o motivo era ben diferente: o feito de eu falarlle na miña lingua considerábao -ou dicía considerar- unha imposición. Ergo era eu -que non tomaba por imposición ningunha que ela me falase en español- quen debía renunciar á miña lingua.
Lamentablemente, nesa concepción coinciden outras persoas. O que acontece é que, se cadra, non expoñen con tanta claridade a motivación.
Onde está o problema co galego?
Entender, enténdese doadamente, e impor non se impón en ningures como pode comprobar calquera persoa que aquí viva. Na Administración a presenza do galego é mínima e a maior parte das veces simplemente "decorativa". O extraordinario non é o uso do español senón o do galego. Pense un pouco calquera de nós na súa experiencia na Sanidade Pública, por exemplo: se o persoal emprega o galego (mesmo cos que o falamos), se a documentación, as indicacións escritas, os tratamentos, as receitas, os carteis, a rotulación, etc. están en español ou en galego. E isto acontece en toda a Administración -estatal, autonómica e local- e en toda Galiza.
Mentres tanto, pretéxtase que o español está aquí en perigo. Porque no ensino hai que estudar unhas horiñas en galego. Porque algunha vez -moi esporádicamente- algunha entidade oficial manda algún escritiño en galego. Porque algunha vez alguén telefonea en galego.
A realidade é moi distinta. Hai unha xenreira -ata hai pouco soterrada e agora desenterrada, manipulada, dirixida e envenenada- contra o noso idioma. Non molesta que vaia acadando a normalización que merece, porque estamos moi lonxe diso xa que o Poder sigue facendo o paripé e os que din preocuparse miran para outro lado (que se monecas, que se filmes...) sen esixir o seu uso no cerne da Administración e uniformemente. Non molesta que predomine na cidadanía como lingua maioritaria porque o seu emprego vai inexorablemente reducíndose e a súa identidade vaise disolvendo nun dialecto do español. O que molesta é que aínda siga vivo, que haxa aínda xente que o usa coa cabeza alta, que mesmo, por veces, haxa na sociedade incorporacións significativas ao noso idioma. Que moitos galegos e galegas non se avergoñen de falar e escribir a lingua que falan e escriben. Por iso hai que acabar con esa lingua. Porque deben vivir coa cabeza baixa e a boca pechada. Como sempre foi. Ou van mandar eles agora? Por iso hai que mentir descaradamente e presentar o agredido como agresor, a víctima como culpable.
Pero a xogada non pode ir avante. Porque non se decataron aínda de que os galegos temos dignidade. Individual e colectiva. E seguiremos a defendela. Coa mesma tolerancia, diálogo e respecto que sempre. E coa mesma firmeza.

  HEMEROTECA
Caja Negra        O Bichero         Floreano
  LA SELECCIÓN DE LOS LECTORES
 LO ÚLTIMO
 LO MÁS LEÍDO
 LO MÁS VOTADO
CONÓZCANOS: CONTACTO | FARO DE VIGO | LOCALIZACIÓN Y DELEGACIONES | CLUB FARO DE VIGO | ACERCA DE ED. GALEGO PUBLICIDAD: TARIFAS | CONTRATAR
farodevigo.es es un producto de Editorial Prensa Ibérica
Queda terminantemente prohibida la reproducción total o parcial de los contenidos ofrecidos a través de este medio, salvo autorización expresa de farodevigo.es. Así mismo, queda prohibida toda reproducción a los efectos del artículo 32.1, párrafo segundo, Ley 23/2006 de la Propiedad intelectual.
 


  Aviso legal
  
  
Otros medios del grupo Editorial Prensa Ibérica
Diari de Girona  | Diario de Ibiza  | Diario de Mallorca | El Diari  | Empordà  | Información  | La Opinión A Coruña  |  La Opinión de Granada  |  La Opinión de Málaga  | La Opinión de Murcia  | La Opinión de Tenerife  | La Opinión de Zamora  | La Provincia  |  La Nueva España  | Levante-EMV  | Mallorca Zeitung  | Regió 7  | Superdeporte  | The Adelaide Review  | 97.7 La Radio  | Blog Mis-Recetas  | Euroresidentes  | Lotería de Navidad | Oscars | Premios Goya