farodevigo.es » Galicia
 Noticia anterior   Noticia siguiente 
Cara a Cara

¿Qué hacer con las prejubilaciones...?

Antonio De la Iglesia, Maica Bouza y Xabier Vence dialogan sobre el tema de esta semana

 06:30  
Enviar
Imprimir
Aumentar el texto
Reducir el texto
De izquierda a derecha, Antonio De la Iglesia Soriano, Maica Bouza Seoane y Xabier Vence Deza
De izquierda a derecha, Antonio De la Iglesia Soriano, Maica Bouza Seoane y Xabier Vence Deza Xoán Álvarez

La agudización del problema del desempleo y la necesidad de frenar la tendencia a que siga creciendo ha llevado al ministro de Trabajo, entre otras propuestas, a reclamar a las empresas un criterio muy restrictivo en la cuestión de las prejubilaciones, e incluso su eliminación. El asunto se suscita cuando en Galicia se baraja el dato de aplicarla a más de mil doscientos empleados de las dos cajas de ahorro en el caso de que se haga la fusión, lo que ha provocado una polémica social complementaria. Para debatir sobre ello FARO sentó, cara a cara, al presidente de una nueva Asociación gallega de pequeños y medianos empresarios, a la responsable de Empleo de un sindicato y a un catedrático de Economía.

JAVIER SÁNCHEZ DE DIOS - SANTIAGO
Acerca de las prejubilaciones se han producido en los últimos días opiniones y propuestas diferentes, a veces contradictorias y, curiosamente, en ocasiones coincidentes aunque procedían de orillas políticas distintas, como las del popular Rodrigo Ratro y el ministro de Trabajo, Celestino Corbacho. ¿Qué hay que hacer, en su opinión?

–Antonio de la Iglesia. Desde nuestro punto de vista lo que hay que hacer es aplicar la normativa vigente, porque hay una norma y ésta debe aplicarse por encima de las opiniones particulares. La prejubilación es un derecho que tiene el trabajador, que hay que tratarlo como lo que es y que se puede establecer en la práctica mediante acuerdos con las empresas. Y eso va a depender, como es lógico, de la situación particular de las partes, de la general del país y de las circunstancias. Aunque, repito, existe una norma que se debe cumplir.

–Maica Bouza. En Comisións Obreiras non estamos a favor das prexubilacións. Entendemos que hai unha idade legal para a xubilación, que debe respetarse, y a partir de aí haberá que atender ás circunstancias. Hai actividades que pola súa propia natureza deben atenderse de xeito concreto, que non deben prolongar a actividade ata o límite legal –e pensamos nas especialmente penosas, que xa teñen mecanismos, e incluso pensamos que hai outras que deberían entrar nese terreo– e fóra diso hai a posibilidade mesmo para prolongar a vida laboral.

–Xabier Vence. Hai que distinguir efectivamente entre o que son xubilacións anticipadas e outras en idades diferentes en función dos sectores e as necesidades específicas, das prexubilacións. Penso que estas non se poden ver só coma unha cuestión individual do traballador nin da empresa. O mecanismo pode ser punto de encontro entre intereses dunha empresa singular e un número concreto de traballadorees, pero hai que valoralo tamén dende persectivas do conxunto da economía e da sociedade.

¿Se trata de una herramienta para fines distintos a los declarados...?

–De la Iglesia. Bueno, vamos a ver, no me parece muy justo definir la posibilidad de las prejubilaciones como una especie de herramienta irregular que los empresarios, a los que se dibuja como malvados, usan para fines ilícitos. Quiero insistir en que hablamos de un derecho de los trabajadores, y no hay que perder de vista que no son pocos los que quieren acogerse a ese derecho. Quizá no tan pronto como ahora plantean algunas grandes empresas, pero no se debe perder de vista el deseo de las personas.

Bouza. Insisto en que nós partimos da premisa de que non estamos a favor das prexubilacións como norma porque defendemos a sostenibilidade do sistema de pensións, e as prexubilacións van no seu detrimento. Entendémolas coma o derradeiro recurso no caso dunha empresa en crise, como vía menos traumática; non como saída a priori, senón como derradeiro recurso para evitar males de desprotección para os traballadores nunha idade en que é extremadamente difícil reincorporarse ao mercado laboral.

Vence. Creo que resulta moi perigoso meter nun estadio de prexubilación a colectivos numerosos a partires dos 50 anos e menos aínda. Realmente nun intre no que se fala dos problemas de sostenibilidade do sistema público de pensións, nun momento no que a vida das persoas se prolonga, que se plantexe coma unha opción normal de axuste laboral esa prexubilación de traballadores aos cincuenta anos paréceme un despropósito, aínda que pode ocorrer que en circunstancias concretas sexa un mecanismo máis de axuste de plantillas, e se é o derradeiro recurso haberá que valoralo en cada caso.

Han hablado de malas prácticas en la forma de plantear las prejubilaciones...

De la Iglesia. Es posible que las prejubilaciones sean un recurso para el reajuste de plantillas, y que se estén convirtiendo en una mala práctica, pero conviene matizar que pueden causar menos daños que otros métodos. Y, sobre todo, recordar que las pequeñas empresas están fuera de eso: aquí no hay prejubilaciones masivas.

Bouza. Falando de malas prácticas, a min abráiame –ou talvez non– escoitar ao gobernador do Banco de España falar en contra das prexubilacións, e resuta que os seus subordinados, as entidades financeiras ás que debería controlar son precisamente as que nestes anos máis teñen prexubilado ao persoal e a directivos, e con cifras e bonus escandalosos.

Vence. O problema é que en España nestes últimos anos isto se converteu nun instrumento xeral de axuste de plantillas, sobre todo de grandes empresas e aínda de empresas públicas que poden trasladar os custos dese sistema aos consumidores, caso de Telefónica, ou aos seus clientes, caso do sistema financeiro.

Se ha criticado que las prejubilaciomes masivas se han hecho en muchos casos pactándolas con los sindicatos...

De la Iglesia. Bueno, hay que tener en cuenta efectivamente un aspecto de la cuestión que se puede comprobar fácilmente: la prejubilación la utilizan las mayores empresas de este país, la pequeña y mediana empresa la usa muy poco. Y me refiero a las menores de cien trabajadores, por ejemplo. Nosotros somos gente que nos defendemos y emprendemos nuestros intentos e iniciativas a base de trabajo, de equipos sólidos, muy integrados y compenetrados. Y la relación con los sindicatos es también próxima, no es hostil, al menos de entrada.

Bouza. Críticase o papel dos sindicatos, pero habería que saber que opcións existen, cando unha empresa di que sobran tantos traballadores, aínda que gañe moitos cartos, e que pretende prescindir de plantilla. Que hai que facer, porta e ata logo? Deixamos aos traballadores descubertos, con cincuenta e menos anos na rúa? Obviamente non nos gusta o asunto das prexubilacións, para nada, porque hai un caudal humán que está no seu mellor intre de coñecementos, de produción, no momento axeitado para traballar, en boa situación física e profesional, etcétera.

Vence. É certo que hai casos nos que as prexubilacións por parte das grandes empresas, ás veces dacordo cos sindicatos, nin siquera tratan de reaxustar plantillas, senón de desfacerse de sectores profesionais de nivel salarial máis alto, por antigüidade e outras razóns, e buscan desfacerse dese núcleo duro e máis cualificado das plantillas para deseguido contratar persoal temporal ou en precario, facer uso de horas extra pagadas ou non, e iso é a perversión absoluta do sistema. E iso existe no ámbito das entidades financeiras, por exemplo.

De la Iglesia. En la mediana y pequeña empresa cuenta, y cuenta mucho, el tema personal, las relaciones humanas y por tanto a la hora de analizar estrategias de personal no se funciona como parece que funcionan otros en este y en más aspectos: cuenta, repito, el aspecto personal, que además tiene también un valor económico. Porque hay gente que está muy motivada, que dedica esa motivación a hacer bien su trabajo y por tanto supone un valor laboral y económico añadido del que no se prescide porque tenga un coste adicional por antigüedad. Hay que hablar también de esas empresas.

Bouza. Non é un problema dos sindicatos, senón das empresas que procuran métodos doados para substituír persoal, efectivamente, que ten moito custo e dereitos consolidados, e substituílo por outros traballadores con menores custos e menos dereitos. Nós o que facemos, porque é o noso papel, é loitar por preservar eses dereitos. Insisto: é o noso papel, a nosa obriga. E rexeito cando se apunta aos sindicatos como cómplices de non sei que ou maquilladores de non sei canto; é un despropósito ou sinxelamente que non nos queren ver diante. É certo que os prexubilados non están nas listas do paro, pero tampouco son laboralmente activos.

Vence. É certo que as prexubilacións masivas existen xa moito antes da crise e temos visto logo que son as mesmas empresas que teñen persoal traballando pola tarde. Dende o punto de vista laboral é unha mala práctica e non conduce a unha boa situación. E velaí está o caso de Radiotelevisión Española, que prexubilou a moitísima xente, con cargo aos fondos públicos, aos orzamentos do Estado. Iso, repito, é unha mala práctica e debería haber unha maior restrición sobre o uso das prexubilacións, que como xa dixen non pode converterse nun mecanismo normal de tratamento de plantillas de traballadores.

El Gobierno retrasa la edad de jubilación y a la vez permite las prejubilaciones....

De la Iglesia. Vamos a ver: es que no se puede ir a una política de prohibición radical, a priori, porque insisto en lo que dije, estamos ante un derecho regulado, reconocido, y no se podría, en base a abusos ciertos, hacer que pague quien no los comete.

Bouza. As decisións do Goberno que se veñen de anunciar haberán de pasar por un proceso de diálogo coas forzas sociais, no marco dos pactos de Toledo, e dende logo imos esixir que se eliminen os abusos, se respeten os dereitos dos traballadores e ao tempo se fale da viabilidade do sistema de pensións.

Vence. O que hai que evitar é a transformación das prexubilacións nun método espurio para regular plantillas e recurtar custos. E ademais, en todo caso, as que se plantexen por empresas con benefios terán que ir por conta delas, non con cargo a fondos públicos.

COMPARTIR
 
 
 
  LA SELECCIÓN DE LOS LECTORES
 LO ÚLTIMO
 LO MÁS LEÍDO
 LO MÁS VOTADO
  CONÓZCANOS:  CONTACTO |  FARO DE VIGO |  LOCALIZACIÓN Y DELEGACIONES |  CLUB FARO DE VIGO     PUBLICIDAD:  TARIFAS |  CONTRATAR  
farodevigo.es es un producto de Editorial Prensa Ibérica
Queda terminantemente prohibida la reproducción total o parcial de los contenidos ofrecidos a través de este medio, salvo autorización expresa de farodevigo.es. Así mismo, queda prohibida toda reproducción a los efectos del artículo 32.1, párrafo segundo, Ley 23/2006 de la Propiedad intelectual.
 


  Aviso legal
  
  
Otros medios del grupo Editorial Prensa Ibérica
Diari de Girona  | Diario de Ibiza  | Diario de Mallorca  | Empordà  | Información  | La Opinión A Coruña  |  La Opinión de Granada  |  La Opinión de Málaga  | La Opinión de Murcia  | La Opinión de Tenerife  | La Opinión de Zamora  | La Provincia  |  La Nueva España  | Levante-EMV  | Mallorca Zeitung  | Regió 7  | Superdeporte  | The Adelaide Review  | 97.7 La Radio  | Blog Mis-Recetas  | Euroresidentes  | Lotería de Navidad 2009