Un ambiente impresionante

O que máis me chamou a atención deste prólogo en Assen foi o ambiente. A sensación no momento de chegar ó circuito era impresionante, un griterío de xente atronador. Habería máis de 40.000 persoas nas bancadas do propio circuito, ou iso dixeron aquí, pero nos exteriores había unhas colas de kilómetros de coches, que querían acercarse tamén. Nós fomos un dos últimos en chegar, e abríronnos paso entre todos. Neste país vívese o ciclismo dunha forma espectacular, impresionante, é digno de ver e moi bonito de participar delo. Iso sí, correr nestas estradas non é o mellor para mín, ¡son moi complicadas!
Sobre a etapa en sí, non hai moito que contar. Atopeime ben, como esperaba, e logrei un resultado normal, vamos a decir. Quedei no medio da tabla e non perdín moito con respecto ó resto de aspirantes ó podio, polo que podo decir que estou satisfeito.
A crono é especial, non é como as demáis. É para homes de pura potenci, incluso foi boa para os esprinters, un home como Tom Boonen estivo cerca de gañar.
Pero neste terreo ninguén se pode comparar a Cancellara. É un animal. Xa no día da presentación dos equipos, ó Saxo Bank tocoulles subir xusto antes ca nós, e deixoume impresionado. É un percherón, desta xente que asusta cando a ves pedaleando.
Outra circunstancia que pudo influir un pouco nos resultados finais é que houbo xente que correu sobre seco e outros que o fixeron sobre mollado, porque estivo todo o día a chaparróns, pero como nas curvas apenas había que tocar o freo, salvo en dúas, esto non resultou ser tan importante.
Xa estou metido na dinámica de carreira. Agora estou na masaxe, e ás nove a cear para descansar, que mañán sigue o traballo.
A etapa de hoxe (por onte) era moi cortiña, e non da para decir moitas cousas. Cando te das conta xa entras no último kilómetro, e o esforzo recupérase en poucos minutos. Si fose unha crono longa é moito máis duro para a musculatura. Aínda así, a masaxe sempre é boa.
Para mañá (por hoxe) espero un día complicado para nós. Haberá que estar moi atentos e non baixar a garda en ningún momento. Polo que me explicaron, as estradas son moi estreitas e iso dificulta moito ó ir en grupo.
Ademais, como pegue (o vento) como hoxe (por onte) se algún equipo está por elo a pode liar. Moitos dos que están acostumados a competir por este terreo, e que son fortes rodando, poden tentar meternos en problemas ós que non o coñecemos tanto e pasamos apuros no llano. Esperemos que todo o equipo esté unido e que se pase o día sen perdas de tempo que despois poden ser importantes.