Aylan

09.09.2015 | 04:49

Non contaba co meniño, o futuro, cando embarcaron cara as praias de Europa. Viña el cos zapatos ben anoados e vestidiño para unha nova vida, pero en troques deulle a benvida a mañá fría e aloumiñouno o mar para ver de el reaccionar. Ondas da resaca occidental, vencidas na beira un día sí e outro tamén, saben elas que as areas son ermo e nin a auga resiste á súa desolación. Viu Aylan escuma e dunas e mares de indiferencia.

Traeríao a nai pola man e el fiaríase porque con ese vincallo nada a ningún neno lle pode pasar, pobres de nós, que somos tan duros que nin sequera choramos. Unha soa lágrima e nos salvaríamos. Alentarían os nosos tristes vampiros que só pensan no sangue para pasar o día. Cando naceu Aylan, na casa farían confeitos e doces e todos os viciños serían convidados. Agora hai unha foto e a noticia é saber se este ou aquel xornal a decidiu publicar. Na acordanza do primeiro mundo anda a conciencia a rillar onde mais doe. Sinte culpa Europa da desgraza de Siria. Chequéase o continente nas súas cabeceiras a ver como anda de humanidade e se é posible conciliar riqueza e dor. O pequeno Saladino. Non lle deron tempo de facerse maior. Pelexaría el polas cousas de outros, cíclopes papantes vidos de lonxe, levan séculos comendo da casa do pai. E él Aylan, nuns anos sería un home, e quizais se xuntara a outros e non poderían dicirlle xa que el era estranxeiro e que non tiña casa nin tampouco nación.

O mar peiteallle os cabelos e badúa como unha nai tola. Perde coidado. Volverás ao berce que o teu pai agora xa non quer marchar. Acouga. Quedará el na terra para teu sono velar.

Se eu hoxe comezara a louvarte pensarían que é certo que empezaches morrer, así que te nego e maldígote e te cubro de terra e che escribo o epitafio. É preciso que vivas, pois ti es alento e es insurrección. Ouh Aylan!, a túa alma é inocente e iso nun peito é dinamita pura! Alpeira! Aínda que pra iso debas falecer. Moitos agardan por ti nesta beira preterida. É Mosul, Alepo, Kurdistán. Moitos esperan para poder cruzar. Son valentes e desprezan a morte. Non ven o momento de oír o sinal. Matinan tomar por sorpresa esta noite o estado do benestar.

Viñeron e partiron e cada un levou un anaco, ergueron valados, meteron chantóns, sementaron minas e foi a ladroiza.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook
S.P.
Lo malo del embrollo que ha montado la Xunta con la sede de la fundación...
MANUEL BRAGADO
Vigo contou cun gran teatro en 1832. Foi o que na Princesa inaugurou o rico comerciante Velázquez Moreno...
 

Calendario laboral y escolar 2016/2017

Calendario laboral 2017 en Galicia

Calendario Laboral 2017 en Galicia

Aquí tienes a tú disposición todos los días festivos en  Vigo y en Galicia , así como el Calendario escolar 2016/2017 .

 

Enlaces recomendados: Premios Cine