O inmigrante non é un delincuente

 

Alba Román Alvarez - Vigo

Día a día atopámonos na rúa con diversidade de persoas de diferentes nacionalidades. Traballamos xuntos, mercamos nos mesmos lugares, disfrutamos do bo tempo nas mesmas praias e despois disto, por qué consideramos ós inmigrantes diferentes? A diversidade de culturas é o que fai que un país sexa rico pero aínda así abusamos de persoas que sinxelamente queren traballar para poder vivir dunha maneira digna porque nos seus países de procedencia non poden.
Cada vez que unha persoa decide deixar a súa familia, os seus amigos e a súa terra para dirixirse a outro país, co fin de conseguir diñeiro e sacar así a súa familia da pobreza, énchese de ilusión e esperanza, pero cando chega aquí, con qué se atopa? Para poder entrar no país dunha forma legal ten que traer un billete de ida e volta, un visado de turista e 1.500 euros. Isto é só o principio dunha gran batalla.
Primeiro teñen que conseguir un traballo no que lles fagan un contrato e, vendo como está a actitude de moitos empresarios cos traballadores... se poden ter a alguén traballando 12 h. por un soldo miserable, prefíreno, porque lles sae máis rendible e xogan con vantaxe pola necesidade das persoas.
Despois, por medio do traballo, solicitan unha tarxeta de residencia e un permiso de traballo, pero só poderán obtelo mentres lles dure o contrato porque, se os despiden, o proceso queda anulado. Tamén deberán cumprir unha serie de requisitos para poder optar ós papeis que son, por exemplo, que non teñan antecedentes policiais ou que no caso de ter menores ó seu cargo estean en boas condicións, é dicir, que se lles trata como delincuentes, investigando ata o último detalle da súa vida.
Chegados aquí aínda non acabou a loita, porque o proceso non chegará ó final ata pasados cinco anos que é cando poderán solicitar a tarxeta de residencia definitiva. Durante o 1º ano teñen que traballar no mesmo, aínda que sexa en lugares diferentes; algo absurdo porque é evidente que, ó chegar a algún país descoñecido e sen recursos, aferraranse ó primeiro traballo que atopen polo sinxelo feito de subsistir.
Na maioría dos casos unha persoa da familia é a que vai a outro país para conseguir todo isto e poder así optar a unha reagrupación familiar que consiste en que o emigrante poida traer ós seus familiares de 1º grao.
Con todo isto chegamos á conclusión de que é preciso ter un control de quen entra no noso país pero nunca xulgando "a priori" a ninguén e moito menos aproveitarnos das desgrazas dos demais.
Como di o poeta Celso Emilio Ferreiro:
"Común temos a patria,/ común a loita, ambos./ A miña man che dou,/ coma un irmán che falo".

Suscriptor | Opinión

Contenido exclusivo para suscriptores digitales

CEFERINO DE BLAS*

Hay tiempo para rectificar un mal comienzo

(El pergamino Vindel debe exponerse en el lugar idóneo: el Marco)

 
 

El curso de agua de Menduíña no baja todo lo limpio que debería

Nos cuentan que las quejas ante la Policía Local por malos olores en...

 
 

JORGE DEZCALLAR*

Negar la evidencia

Las conclusiones del informe sobre el clima que el Congreso norteamericano encarga cada cuatro...

 
 

JOSE MARÍA DE LOMA

Los paraguas

He visto gente con paraguas. Quiero decir que he visto gente con paraguas estos días. Gente con...

 
 

JOAQUÍN RÁBAGO

Unión fiscal

Llevan tiempo diciendo los políticos del sur de Europa que se necesita una unión fiscal para...

 
 

PEDRO G. CUARTANGO

Reivindicación de la lectura

El prestigioso periodista Pedro G. Cuartango, exdirector del diario...

 
 

Calendario laboral y escolar 2016/2017

Calendario laboral 2017 en Galicia

Calendario Laboral 2017 en Galicia

Aquí tienes a tú disposición todos los días festivos en  Vigo y en Galicia , así como el Calendario escolar 2016/2017 .

 

Enlaces recomendados: Premios Cine