Blog 
Galdo-Fonte
RSS - Blog de Xosemanuel Galdo- Fonte

El autor

Blog Galdo-Fonte - Xosemanuel Galdo- Fonte

Xosemanuel Galdo- Fonte

De Fene, alérxico ao bipartidismo

Sobre este blog de Comarcas

Puntadas, pespuntes e ganduxes


Archivo

  • 24
    Junio
    2016

    Comenta

    Comparte

    Twitea

    Fene

    Xornada de reflexión, a prórroga do absurdo

    Se como ata agora, as formacións políticas  que debesen predicar co exemplo manteñen a reiterada dinámica de incumprir os seus compromisos cos electores, ningún argumento pode xustificar entón  o propósito da «xornada de reflexión».

    Xornada de reflexión, a prórroga do  absurdo

    Non é que a lei electoral de 1985, denomine de forma explícita o día anterior ás eleccións  como xornada de reflexión, pois tal etiqueta é unha designación coloquial á marxe do marco xurídico como formalismo definitorio deste vestixio da Transición de inútil vixencia  na actualidade, pois a tempo presente a comunicación política non é só cousa de mitins e medios de comunicación tradicionais, por canto tales formatos  de difusión víronssuperados pola mais avanzad a tecnoloxía da  era dixital.

    Unha situación  que a pesar da súa notoria complexidade, ningunha  das forzas políticas maioritarias tomou conciencia do alcance  dos seus efectos,  como pon de manifesto  a súa negativa  para adaptar a lei electoral ás novas tecnoloxías, cando no 2011 levou a cabo por última vez a reforma do réxime electoral (Loreg).

    Motivando  tal circunstancia,  que de partida, a nova lei perdese todo sentido efectivo ao  non incluír no  seu contexto o  cambio tecnolóxico, cuxa consecuencia prorrogou no tempo o anacronismo de manter a continuidadedas restricións primixenias mais propias dunha democracia recentemente estreada, contra  a desregularizada operativa dun poder de difusión infinito como resulta ser internet.

    É por iso que seguir outorgando á xornada de reflexión función crave no contexto do proceso electoral  cando nin tan sequera  deuse o primeiro paso para enfrontarse ao asincronismo da era dixital, mais que un exercicio de consecuencia política son ganas de magnificar o simbolismo do obsoleto  e negarse a evolucionar; un insólito  proceder que de xeito evidente  mantén en dúbida a eficiencia  da función adxudicada a este  día.

    Pois máis que cumprir a función reguladora da calidade democrática que os seus defensores atribúenlle, a  verdadeira finalidade  que se persegue mantendo a  absurda prohibición de facer política durante 24 horas antes da xornada electoral, non é outra, que fixar na mente do elector   a mensaxe  do inmediato para así cortocircuitar o pretérito político  e a prexudicial influencia do mesmo no sentido do voto.

    Risco  que optaron por evitar  en mutuo acordo os membros do bipartidismo, sendo por iso que a estas alturas siga sen darse  un debate real sobre a necesidade de anular formalmente  leste veto electoral, cuxo carácter arcaico, inútil e sen sentido , facilita prácticas pouco ortodoxas na esfera   de certos segmentos do electorado, do mesmo xeito que pouco recomendables interpretacións.

    Non obstante  o demandado apagamento desta veda electoral  non ten de interpretarse como sinónimo de renuncia ao recomendable exercicio de reflexionar sobre a función política, senón ao feito de ter que facelo por decreto, ou levados  pola  incoherencia de unha Lei Electoral excedida polos acontecementos, porque se así procedésemos , ademais de incorrer nun contrasenso  estariamos  a sustentar  unha  inercia que mais pronto que tarde está abocada  a desaparecer.

    Sendo por iso que  a xornada de reflexión, como  artificio  paternalista  do lexislador da Transición no seu propósito de protexer ao cidadán do asedio publicitario na véspera dos comicios, desde a súa orixe  deixase de cumprir o obxectivo  da súa finalidade  ao ser esta disciplina legal en se  mesma un completo contrasenso.

    O é, porque o presunto  silencio político e mediático que escolta  a esa reflexión recae integralmente nos programas electorais das forzas políticas concorrentes, cuxo contido non pasa de ser un mero referente de insolvencia, papel mollado que non serve absolutamente para nada, pois ao non existir unha regulación sobre os mesmos, calquera pode prometer o que se lle antolle porque os candidatos saben de antemán que se non o cumpre non en incorren en infracción legal, e moito menos, contraen responsabilidade de tipo algún.

    Por iso a estas alturas, é de confirmar  que non ten sentido algún  a aplicación de tal cautela, de aí que seguir destinando  a véspera electoral a matinar sobre as mentiras e medias verdades difundidas polas forzas políticas  na súa publicidade  electoral non pasa de ser un completo desvarío, criterio que manteño  sen excederme  un chisco  das limitacións que para esta xornada impón o marco legal. 

    Xornada de reflexión, a prórroga do  absurdo

    Ante semellante tesitura é obvio que a verdadeira reflexión está servida, situación que apelando ao sentido común debe dirixir a súa orientación ao cambio de singradura política, pois só desde esa perspectiva poderase afrontar con solvencia a reforma electoral que a situación esixe, e temperar entre tanto a aplicación rigorista da xornada de reflexión utilizando o expresamente incuestionable do seu contido.

    Non sendo este afirmación unha incitación para bordear o marco legal, senón un emprazamento á sensatez para adecuar o seu contexto á realidade dos tempos e superar con iso o actual estado de ridiculez que a súa aplicación induce.

     

     

    Denunciar
    Compartir en Twitter
    Compartir en Facebook