Blog 
Galdo-Fonte
RSS - Blog de Xosemanuel Galdo- Fonte

El autor

Blog Galdo-Fonte - Xosemanuel Galdo- Fonte

Xosemanuel Galdo- Fonte

De Fene, alérxico ao bipartidismo

Sobre este blog de Comarcas

Puntadas, pespuntes e ganduxes


Archivo

  • 11
    Marzo
    2016

    Comenta

    Comparte

    Twitea

    Fene

    A democracia é cousa distinta

    A decadente situación  de orde social que estamos a padecer, ademais de evidenciar o fracaso e a degradación de principios  e valores democráticos, vén de constatar o crecente acoso e fustrigación despregada polos  mercados financeiros  co único propósito  de constrinxir  dereitos e liberdades.

    A democracia é cousa distinta

    Cando como agora  téntase  subordinar a democracia á dinámica  dos mercados, ademais de forzar a súa retracción estase a impedir  seu avance cara á consolidación do Estado de Dereito,  ao tempo de propiciar   as  condicións  para a involución, que é xusto  o que vén albiscarse actualmente coa inxustificable intromisión dos poderes económicos  no proceso de conformación de Goberno. Unha situación inquietante e mesmamente  intolerable, sobre todo,cando é ostensible a mala  praxe  de utilizar o mangoneo para deixar sen efecto  o veredicto  das urnas, poñendo así en cuestión  a soberanía popular   a través  do subterfuxio dun  consenso político de aparencia. 

    Pero se  a intromisión do sistema financeiro no espazo reservado á  función  política é totalmente inaceptable, maior rexeitamento ten de  merecer  a permisividade outorgada desde o foro político a esta  inxerencia, desde o punto e hora que  tal  condescendencia é autorizada   por quen ostentando cargo  público non dubida en contravir os seus propios compromisos co electorado e poñerse ao servizo dos que  desde a órbita empresarial  polo turbio das seus  manecos convertéronse  nos principais  protagonistas  do escándalo. Polo menos iso evidencia  a súa función corruptiva no contubernio dunha corrupción extensiva que todo o invade, e que ademais de quebrantar  a democracia deslexitima por colusión o papel colaboracionistas  desa maioría política fronte aos cidadáns.

    É por iso, que as medidas contra  a corrupción nunca terán efectividade na erradicación desta lacra en tanto sigan dirixíndose en exclusiva ao sector público e exclúase  ao sector privado da súa aplicación, aínda coñecendo   o seu comprometido  papel  como promotores de subornos  e do financiamento en gran  medida das  campañas políticas. Prácticas que a pesar do pouco ortodoxo da súa condición manteñen a súa vixencia  desde a Transición, xerando pola  súa natureza  unha sorte de acordos ocultos   respecto da administración e dirección dos entes estatais, é dicir, sobre  a repartición das institucións do Estado, cuxo prorrateo favorece desde sempre o dominio e  os intereses dos grandes grupos económicos en detrimento de  a soberanía popular, e iso,  como consecuencia do abandono de funcións e supeditación dos representantes políticos.

    Esa atribuída  preponderancia faise   mais evidente se cadra cando tras a caída do bipartidismo, non asumindo que as cousas cambiaron, os manobreiros  de sempre persisten na súa adulterada obstinación de seguir impoñendo a súa indebida  primacía. Sendo xusto  esa pretensión o porqué das anacrónicas componendas  políticas   das últimas semanas e razón das desavinzas, como tamén,  a causa  do estancamento  dun país en precario  que circula sen rumbo conducido pola limitación que impón a situación dun  goberno en funcións; conxunto de acotacións    establecidas  coa única finalidade  de manter capturado ao Estado e garantir a través da  súa  catividade  o pleno dominio do mesmo, facilitando así que    lobby's empresariais desde a súa supremacía sigan  a  influír sinuosamente  na distorsión  do marco xurídico e o regulamentario da economía.

    Cando isto acontece, a democracia enfróntase a un dilema do que a duras penas pode evadirse, porqué un sistema que coarta a súa propia razón  de ser dificilmente   pode satisfacer  os obxectivos da súa finalidade, sendo testemuño  de tal  contrasenso  a desvalorización que presupón o actual intento de consolidar contra natura un proceso de investidura  ao exclusivo  ditado dos mercados, ao tempo de negar implicitamente o mandato das urnas e rexeitar con iso os  contraídos electorais. Todo un  expoñente  do lastre dun pasado  autoritario e personalista  e dunha precariedade institucional cuxa transixencia  conduciu  á  actual situación  de degradación política, que  trouxo consigo a desigualdade, a inseguridade e redución de liberdades, unha suma de feitos que por si mesmo  veñen constatar    unha situación  de total  deslexitimación democrática.

    A democracia é cousa distinta

    Ao parecer neste país  as regras de funcionamento da economía neoliberal convertéronse na práctica nunha especie de superconstitución  que ademais de deixar sen efecto toda contraposición xurídica respecto da mesma,  coa  súa posta en práctica activáronse os sistemas coactivos suficientes  para facer cumprir as súas decisións logrando dese modo que os principios económicos impóñanse aos valores democráticos. Noutras palabras, dicir que estamos a asistir impasibles á substitución do mecanismo de decisión soberana sobre o principio dun  home un voto pola suplencia de decisións oligárquicas  adoptadas nos centros de poder económico, situación  que arrastra consigo a renuncia expresa  a decidir sobre a nosa política económica  acuñando por tácito consentimento que o control da actividade política pase definitivamente  a mans do diñeiro. 

    Sendo por iso que mentres o poder  político non opte  por exercer  debidamente as súas competencias democráticas,  todo intento  de conformación  de goberno como a celebración de novos comicios mais que exercicios de lexitimidade  democrática non pasarán de ser pura  pantomima 

     

    Denunciar
    Compartir en Twitter
    Compartir en Facebook